II SAB/Lu 25/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Leszek Leszczyński po rozpoznaniu w dniu 10 października 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. N. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Skargą datowaną na dzień 16 maja 2006 r. skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie J. N. zarzucił Wójtowi Gminy bezczynność w sprawie udostępnienia mu informacji publicznej dotyczących środków budżetowych Gminy pozyskanych z funduszy UE oraz w ramach Kontraktu Wojewódzkiego za lata 2002-2005, a także kwoty wszystkich zobowiązań finansowych Gminy wobec różnych podmiotów na dzień 1 stycznia 2006 r. bez kwoty zaciągniętych kredytów i obsługi długu publicznego. Wezwany do uiszczenia stosownej kwoty tytułem wpisu skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych (k. 14-17). Postanowieniem z dnia 22 czerwca 2006 r. referendarz sądowy WSA w Lublinie odmówił J.N. przyznania prawa pomocy (k. 19-22). Wobec uprawomocnienia się tego postanowienia zarządzeniem z dnia 13 września 2006 r. skarżący został ponownie wezwany do uiszczenia wpisu. Do dnia dzisiejszego wpis nie został uiszczony. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 220 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata. Takim pismem jest w myśl art. 230 §2 w/w ustawy skarga. W tym przypadku przewodniczący wydziału (lub sędzia sprawozdawca) wzywa osobę skarżąca do uiszczenia wpisu pod rygorem odrzucenia skargi. W niniejszej sprawie ponowne wezwanie do uiszczenia wpisu zostało doręczone skarżącemu prawidłowo. Wezwanie to odebrała żona skarżącego – B. N., podejmując się oddać przesyłkę adresatowi, co w myśl przepisu art. 72 p.p.s.a uzasadnia skuteczność takiego doręczenia. Do dnia dzisiejszego nie uiszczono należnego wpisu, wobec czego, w myśl przepisu art. 220 §3 p.p.s.a., skarga J. N. podlega odrzuceniu. Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji.