II SAB/Lu 25/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Sidor po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. J. na bezczynność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie nierozpatrzenia wniosku z dnia 29 stycznia 2010r. o przyznanie zasiłku celowego p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270), zwanej ppsa, skarga do sądu administracyjnego jest dopuszczalna po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jakie służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem administracji. A. J. złożył skargę na bezczynność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej na podstawie art. 37 kpa podnosząc, że organ ten nie rozpoznał jego wniosku z dnia 29 stycznia 2010r. o przyznanie zasiłku celowego. W świetle przepisu art. 37 § 1 kpa skarżącemu przysługiwało zażalenie na niezałatwienie sprawy w ustawowym terminie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Pomimo wezwania z dnia 30 kwietnia 2010r. /potwierdzenie odbioru/ A. J. nie wykazał, by takie zażalenie wniósł. W tej sytuacji, ze względu na to, że nie wyczerpał on przysługujących mu środków zaskarżenia, wniesiona przez niego skarga na bezczynność organu jest niedopuszczalna i należało ją odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa.