II SAB/Lu 262/13

PostanowienieWSA w Lublinie2013-05-20

Skład orzekający: Joanna Cylc - Malec

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej przez skarżącego jest dopuszczalne i skutkuje umorzeniem postępowania?
Ratio decidendi
Sąd umarza postępowanie, gdy skarżący skutecznie cofnął skargę. Cofnięcie skargi jest dopuszczalne, o ile nie zmierza do obejścia prawa lub nie powoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. W przypadku braku takich przeszkód, cofnięcie skargi oznacza rezygnację z kontynuacji postępowania i stanowi podstawę do jego umorzenia na mocy art. 161 § 1 pkt 1 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżący Z. D. złożył skargę na bezczynność Kierownika Oddziału Zamiejscowego w [...] Kuratorium Oświaty w [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Następnie, pismem z dnia 20 kwietnia 2012 r., skarżący cofnął swoją skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 maja 2013 r.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc - Malec po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. D. na bezczynność Kierownika Oddziału Zamiejscowego w [...] Kuratorium Oświaty w [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej - w zakresie wniosku o umorzenie postępowania postanawia: umorzyć postępowanie. W dniu 2 maja 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęła skarga Z. D. na bezczynność Kierownika Oddziału Zamiejscowego w [...] Kuratorium Oświaty w [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarżący pismem z dnia 20 kwietnia 2012 r. oświadczył, że cofa wyżej wymienioną skargę na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuję: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej: p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Z akt sprawy wynika, że skarżący złożył stosowne oświadczenie o cofnięciu skargi. W ocenie Sądu cofnięcie skargi jest dopuszczalne, gdyż Sąd nie dopatrzył się żadnej z przeszkód wyłączających skuteczność cofnięcia skargi. Ponieważ cofnięcie skargi oznacza rezygnację strony z kontynuacji postępowania, stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zachodzi podstawa do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd postanowił umorzyć postępowanie w sprawie.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło