II SAB/Lu 27/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie przyznania renty socjalnej p o s t a n a w i a odrzucić skargę. W dniu 4 stycznia 2005 r. J. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie [...] , podając jako przedmiot skargi wyrównanie i przyznanie mu renty socjalnej. W odpowiedzi na skargę Kierownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie [...] wskazał, iż J. K. od 1995 r. pobiera zasiłek stały wyrównawczy, a od 1 maja 2004 r. zasiłek stały. Nadto w ocenie Kierownika skarżący nigdy nie kwalifikował się do pomocy w formie renty socjalnej. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 52 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. § 2 tego przepisu wskazuje, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W zakresie skargi na bezczynność organu administracji przepis art. 37 §1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) przyznaje stronie postępowania środek odwoławczy w postaci zażalenia do odpowiedniego organu wyższego stopnia. Zatem dopiero złożenie zażalenia na bezczynność warunkuje możliwość wniesienia skargi do sądu administracyjnego. J. K. i wnosząc skargę na bezczynność Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie [...] nie złożył wcześniej zażalenia do organu wyższego stopnia. Akta sprawy zawierają co prawda pismo skarżącego skierowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, jednakże nie można tego potraktować jako zażalenie na bezczynność w sprawie wyrównania i przyznania renty socjalnej, bowiem pismo to dotyczy refundacji kosztów leczenia, a więc innego przedmiotu. Powyższe wskazuje, iż J. K. nie wyczerpał toku instancyjnego, a zatem złożona przez niego skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie przepisu art. 58 §1 pkt 6 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.