II SAB/Lu 27/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A . S. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 28 lutego 2007 r. A. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dotyczącego budowy stawu rybnego. Zarządzeniem z dnia 10 kwietnia 2007 r. wezwano skarżącego do nadesłania w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania kopii zażalenia na bezczynność Wójta Gminy W odpowiedzi na wezwanie A. S. złożył w sądzie pismo z dnia 21 czerwca 2006 r. informujące, że zwracał się o interwencję w sprawie wydania decyzji dotyczącej warunków zabudowy do Wojewody oraz odpowiedź na to pismo Wojewody z dnia 7 lipca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie w niniejszej sprawie skarga A. S. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy jest w świetle przepisów obowiązującego prawa niedopuszczalna. Właściwość sądu administracyjnego w zakresie bezczynności organów gminy wynika z przepisu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), zgodnie z którym, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego paragrafu. Zatem sąd rozpatruje skargi na bezczynność organu w sprawach dotyczących wydania decyzji administracyjnej, postanowienia wydawanego w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty, postanowienia wydawanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie czy też innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Ustawodawca umożliwił stronom postępowania administracyjnego uruchomienie czynności nadzorczych organów wyższego stopnia nad opieszałymi organami poprzez złożenie przez stronę zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie (art. 37 § 1 k.p.a.). Tylko w przypadku, jeżeli strona złoży takie zażalenie do organu wyższego stopnia, będzie mogła złożyć skargę na bezczynność organu do sądu administracyjnego. Zgodnie bowiem z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a., skarga do sądu administracyjnego może być wniesiona po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, gdy stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Do środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 p.p.s.a. należy zaliczyć również wspomniane wyżej zażalenie do organu wyższego stopnia uregulowane w art. 37 § 1 k.p.a. Przedmiotowa sprawa, której dotyczy skarga A. S., odnosi się do ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie stawu rybnego. Organem właściwym w sprawach ustalenia warunków zabudowy dla tego rodzaju inwestycji jest, zgodnie z art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. nr 80, poz. 717 ze zm.), wójt. Z uwagi na właściwość organu administracji pierwszej instancji w niniejszej sprawie, warunkiem skutecznego zaskarżenia bezczynności wójta do sądu administracyjnego, było zwrócenie się z zażaleniem na bezczynność wójta do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Zgodnie bowiem z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r. nr 79, poz. 856 ze zm.), samorządowe kolegia odwoławcze są organami wyższego stopnia (...) w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej należących do właściwości jednostek samorządu terytorialnego, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej. Zatem skarga do sądu na bezczynność w przedmiotowej sprawie powinna była zostać poprzedzona zażaleniem na bezczynność Wójta Gminy złożonym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Dopiero po uzyskaniu odpowiedzi organu wyższego stopnia albo jej braku skarżący mógł wnieść skargę do sądu administracyjnego. Z akt sprawy, w tym pism nadesłanych przez A.S. w odpowiedzi na wezwanie z dnia 11 kwietnia 2007 r., wynika, że skarżący nie wniósł zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego na bezczynność Wójta Gminy . Brak wniesienia zażalenia na bezczynność Wójta Gminy do Samorządowego Kolegium Odwoławczego należy potraktować, zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a., jako niewyczerpanie przez skarżącego środków zaskarżenia przewidzianych w ustawie. W związku z tym, skargę A. S. należy uznać za podlegającą odrzuceniu jako niedopuszczalną. Z tych względów, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł jak w sentencji postanowienia.