II SAB/Lu 27/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. M. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie umorzenia administracyjnej kary pieniężnej za usunięcie drzewa bez wymaganego zezwolenia p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Pismem z dnia 5 maja 2011 r. skarżąca E. M. wniosła do tut. Sądu skargę na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie umorzenia administracyjnej kary pieniężnej za usunięcie drzewa bez wymaganego zezwolenia. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 3 czerwca 2011 r. wezwano skarżącą do wyjaśnienia w terminie 7 dni, czy przed wniesieniem skargi składała zażalenie na bezczynność Wójta Gminy do organu wyższego stopnia - pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na wezwanie skarżąca nie składając wskazanego zażalenia wyjaśniła jedynie, iż Wójt w dalszym ciągu nie wydał decyzji, podejmując jedynie pozorne działania, które niczego nie wnoszą. Zaznaczyła, iż zarówno Wójt Gminy jak i Samorządowe Kolegium Odwoławcze doskonale znają sprawę nie podejmując jednak żadnych działań. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Stosownie natomiast do art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Treść powyższego przepisu oznacza, iż w razie pozostawania przez organ administracji publicznej w bezczynności, droga sądowa staje się dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu możliwości załatwienia sprawy w trybie postępowania administracyjnego. Złożenie skargi na bezczynność organu jest więc możliwe dopiero po wcześniejszym wniesieniu zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie, do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu po wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa (art. 37 § 1 k.p.a.). Zważyć przy tym trzeba, że w niniejszej sprawie w odniesieniu do Wójta Gminy organem wyższego stopnia jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze . Jak wskazano powyżej skarżąca nie wyczerpała wskazanego trybu zażaleniowego przed wniesieniem sądowej skargi. Podsumowując, jeśli dana osoba domaga się od organu podjęcia czynności, najpierw powinna wszcząć postępowanie składając pismo odpowiedniej treści (zażalenie), a następnie bronić swych praw, stosując właściwe środki prawne w zależności od stanowiska organu. Omawiane zażalenie jest swoistym środkiem prawnym służącym przeciwdziałaniu negatywnemu zachowaniu się (bezczynności) organu administracji publicznej. Dopiero wyczerpanie wskazanego trybu uprawnia sąd do badania zasadności skargi. Skarżąca nie wyczerpała wskazanego toku postępowania, a jej skarga wniesiona z pominięciem powyższego trybu - z mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu bez badania jej zasadności merytorycznej i słuszności podnoszonych argumentów. Mając powyższe na uwadze, należało orzec jak w postanowieniu.