II SAB/Lu 27/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. W. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie nieprzekazania odwołania z dnia [...] r. od decyzji w sprawie usług opiekuńczych p o s t a n a w i a odrzucić skargę. T. W. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie nieprzekazania do organu odwoławczego jej odwołania z dnia [...] r. od decyzji w sprawie usług opiekuńczych. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga T. W. podlega odrzuceniu. W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). Zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. w przypadku niezałatwienia sprawy w terminie lub przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ administracji publicznej takim środkiem zaskarżenia jest zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Z akt niniejszej sprawy wynika, że T. W., wnosząc skargę na bezczynność Wójta Gminy , nie wyczerpała środków zaskarżenia, jakie służyły jej w administracyjnym toku instancji tj. nie skorzystała z przysługującego jej prawa do złożenia zażalenia w trybie art. 37 § 1 k.p.a. Zaznaczyć należy, że o wyczerpaniu przez skarżącą trybu opisanego w powyższym przepisie nie może świadczyć fakt złożenia przez nią do Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej pisma z dnia 24 grudnia 2012 r., zatytułowanego "Wezwanie" (k. 5 akt. adm.), które – jak wynika z akt sprawy – nie zostało przekazane do organu nadrzędnego. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa składa się bowiem do organu, któremu zarzucana jest bezczynność, jedynie wówczas, gdy nad tym organem nie ma organu wyższego stopnia. Jeżeli jednak organ taki istnieje, strona winna złożyć zażalenie do organu wyższego stopnia, które – co wymaga podkreślenia – składa się bezpośrednio do takiego organu (por. W Dawidowicz: Postępowanie administracyjne. Zarys wykładu. Warszawa 1983, s. 160). Zatem w niniejszej sprawie skarżąca, zarzucając bezczynność Wójtowi Gminy , by wyczerpać środki zaskarżenia przysługujące jej w administracyjnym toku instancji, winna w trybie art. 37 § 1 k.p.a. złożyć zażalenie bezpośrednio do Samorządowego Kolegium Odwoławczego . Złożenie skargi z naruszeniem przepisu art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. czyni koniecznym jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z tych względów Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.