II SAB/Lu 28/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Grymuza po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. W. na bezczynność Wójta Gminy Niemce w przedmiocie wykonania usług opiekuńczych postanawia odrzucić skargę. T. W. wniosła skargę na bezczynność Wójta Gminy Niemce w przedmiocie wykonania usług opiekuńczych przyznanych jej na mocy decyzji Ośrodka Pomocy Społecznej z 11 stycznia 2021 r. nr OPS.4530.1.2021 oraz decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z 16 kwietnia 2021 r. nr SKO.41/344/OS/2021. Skarżąca podniosła, że usługi opiekuńcze w okresie od 1 do 31 stycznia 2021 r. oraz od 1 lutego do 30 czerwca 2021 r. nie zostały wykonane, gdyż decyzje OPS i SKO naruszały prawo i nie mogły stanowić podstawy do zawierania umowy i świadczenia opieki w ramach usług obligatoryjnych. Jednocześnie skarżąca zaznaczyła, że przedmiot zaskarżenia w niniejszej sprawie, tj. niewykonanie decyzji z powodu ich kasacji przez tutejszy Sąd, nie jest tożsamy z zakresem zaskarżenia w sprawie II SAB/Lu 55/22. Sądowi z urzędu znany jest natomiast fakt, że wyrokiem z 6 października 2022 r. sygn. II SAB/Lu 55/22 tutejszy Sąd oddalił skargę T. W. na bezczynność Wójta Gminy Niemce w zakresie świadczenia usług opiekuńczych przyznanych jej na podstawie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie: z 1 października 2020 r. nr SKO.41/2750/OS/2020, z 16 kwietnia 2021 r. nr SKO.41/344/OS/2021 i z 13 stycznia 2022 r. nr SKO.41.4285/OS/2021. W uzasadnieniu Sąd opisał okoliczności podjęcia i realizacji decyzji SKO z 16 kwietnia 2021 r. nr SKO.41/344/OS/2021. Wskazał, że decyzją z 11 stycznia 2021 r. Ośrodek Pomocy Społecznej, po rozpatrzeniu wniosku skarżącej z 11 grudnia 2020 r., przyznał jej usługi opiekuńcze w wymiarze 5 dni w tygodniu. W następstwie, 1 lutego 2021 r. (po wcześniejszym poinformowaniu) do T. W. zgłosiła się opiekunka gotowa do świadczenia usług opiekuńczych, która nie została przyjęta. W związku z tym, organ pismem z 11 lutego 2021 r. zwrócił się do skarżącej o udzielenie informacji w sprawie zgody na rozpoczęcie świadczenia u niej usług opiekuńczych, jednak pismo to nie zostało odebrane. Pismem z 20 kwietnia 2021 r. strona została poinformowana o zgłoszeniu się kolejnej opiekunki. 16 kwietnia 2021 r. SKO w Lublinie utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji, wskutek czego 28 kwietnia 2021 r. do skarżącej zgłosiła się kolejna osoba gotowa świadczyć usługi opiekuńcze, jednakże i ona nie została przyjęta. Skarżąca nie odpowiedziała także na prośbę OPS z 5 maja 2021 r. o bezpośredni kontakt w sprawie wykonywania usług opiekuńczych. W dniu 27 stycznia 2022 r. do organu wpłynął wyrok WSA w Lublinie z 13 października 2021 r. sygn. akt II SA/Lu 407/21 uchylający decyzję Kolegium z 16 kwietnia 2021 r. nr SKO.41/344/OS/2021 oraz decyzję OSP w N. z 11 stycznia 2021 r. nr OPS.4530.1.2021. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy postępowanie umorzono na mocy decyzji z 25 stycznia 2022 r. nr OPS 4502.1.2022. W tych okolicznościach Sąd ocenił, że organ nie miał możliwości realizacji usług opiekuńczych z uwagi na postawę samej wnioskodawczyni. Skarżąca miała bowiem możliwość korzystania z usług opiekuńczych, jednakże pomoc ta nie była realizowana, gdyż skarżąca nie zaakceptowała żadnej z opiekunek. Wyrokiem z 7 grudnia 2023 r. sygn. I OSK 273/23 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną T. W. od wyroku w sprawie sygn. II SAB/Lu 55/22. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Skarga w niniejszej sprawie podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Oznacza to, że jeżeli ta sama sprawa jest w toku bądź została przez sąd już raz prawomocnie rozpoznana, to w sytuacji wniesienia skargi na to samo działanie czy akt organu (res iudicata), skarga ta podlega odrzuceniu. Warunkiem skutkującym zastosowaniem ww. przepisu jest zatem tożsamość wcześniej wszczętej sprawy sądowoadministracyjnej z tą, w której wniesiono podlegającą odrzuceniu skargę. O tożsamości spraw można mówić wówczas, gdy występuje między nimi tożsamość elementów podmiotowych i przedmiotowych. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków, zaś tożsamość przedmiotowa ma miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna. Innymi słowy, w tej samej sprawie między tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko jeden raz. Wyłączona jest dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność lub przewlekłość organu administracji. Odrzuceniu będzie podlegała skarga w sprawie, w której sąd stwierdzi tożsamość przedmiotową i tożsamość podmiotową z inną sprawę będącą w toku lub prawomocnie zakończoną (por. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda, w: red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. C.H. Beck 2015, s. 362). Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy należy stwierdzić, że bezczynność organu w sprawie wykonania usług opiekuńczych wynikających z decyzji Kolegium z 16 kwietnia 2021 r. nr SKO.41/344/OS/2021 utrzymującej w mocy decyzję Ośrodka Pomocy Społecznej z 11 stycznia 2021 r. nr OPS.4530.1.2021 była już przedmiotem kontroli tutejszego Sądu. Sąd zauważa bowiem, że orzeczeniem z 6 października 2022 r. sygn. II SAB/Lu 55/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę T. W. na bezczynność Wójta Gminy Niemce w przedmiocie wykonania usług opiekuńczych wynikających m.in. z decyzji SKO w Lublinie z 16 kwietnia 2021 r. nr SKO.41/344/OS/2021, zaś skarga kasacyjna od tego wyroku została oddalona na mocy orzeczenia NSA z 7 grudnia 2022 r. sygn. I OSK 273/23. We wskazanym rozstrzygnięciu tut. Sąd dokonał merytorycznego rozpoznania sprawy, szeroko opisał i omówił okoliczności stanu faktycznego – w tym przede wszystkim obrazujące postawę skarżącej – które dały podstawę do przyjęcia, że organ nie pozostawał w bezczynności co do wykonywania usług opiekuńczych na jej rzecz. Wymaga podkreślenia, że w niniejszej sprawie wystąpiła tożsamość przedmiotowa ze sprawą sygn. akt II SAB/Lu 55/22, bowiem obie skargi dotyczą bezczynności Wójta Gminy Niemce w wykonaniu tej samej decyzji. Nie ma również wątpliwości co do występującej tożsamości podmiotowej, gdyż skargę w postępowaniu zakończonym wyrokiem z dnia 6 października 2022 r., jak również skargę w niniejszej sprawie wniosła ta sama osoba – T. W. W ocenie Sądu opisane okoliczności przemawiają za uznaniem, że z uwagi na prawomocny wyrok z dnia 6 października 2022 r. sygn. akt II SA/Lu 55/22 korzystający z powagi rzeczy osądzonej, kolejna skarga wniesiona na bezczynność organu w tożsamym zakresie jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu. O braku tożsamości spraw nie świadczą okoliczności podawane przez skarżącą, która w skardze podnosiła, że z wyroku II SA/Lu 55/22 wynika, że skarga na niewykonanie decyzji nastąpiła z winy skarżącej ponieważ nie akceptowała opiekunek gotowych do wykonywania usług opiekuńczych, a przedmiot sprawy: niewykonanie decyzji z powodu kasacji WSA Lublin bo naruszyły prawo nie jest tożsamy z tym II SA/Lu 55/22. Okoliczności te nie różnicują tożsamości spraw obecnie rozpoznawanej ze sprawą sygn. akt II SAB/Lu 55/22, przy czym to, że decyzja przyznająca usługi opiekuńcze (decyzja Wójta Gminy Niemce z dnia 11 stycznia 2021 r., znak: OPS.4530.1.2021 oraz utrzymująca ją w mocy decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 16 kwietnia 2021 r., znak: SKO.41/344/OS/2021) podlegały wykonaniu i pozostawały w obrocie prawny tylko przez pewien okres albowiem zostały uchylone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w sprawie sygn. akt II SA/Lu 407/21 było znane i zostało uwzględnione przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekający już uprzednio w sprawie sygn. akt SAB/Lu 55/22, co jasno wynika z uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 6 października 2022 r., sygn. akt II SA/Lu 407/21. W tym stanie sprawy, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, za podstawę przyjmując art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a.