II SAB/Lu 281/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Sędziowie Sędzia NSA Krystyna Sidor (sprawozdawca), Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski, Protokolant Referent Bartłomiej Maciak, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 2 października 2014 r. sprawy ze skargi Z. K. i S. K. na bezczynność [...] Spółki Akcyjnej w L. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. stwierdza, że bezczynność [...] Spółki Akcyjnej w L. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; II. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania [...] Spółki Akcyjnej w L. do załatwienia wniosku Z. K. i S. K. z dnia 11 kwietnia 2014 r. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej; III. zasądza od [...] Spółki Akcyjnej w L. na rzecz Z. K. i S. K. 474 (czterysta siedemdziesiąt cztery) złote tytułem zwrotu kosztów postępowania. Z. K. i S. K., reprezentowani przez radcę prawnego Ł. B., wnieśli w dniu 26 czerwca 2014r. (data wpływu) skargę na bezczynność P. polegającą na nierozpoznaniu ich wniosku z dnia 11 kwietnia 2014r. o udostępnienie informacji publicznej. Wyjaśnili, że we wniosku tym domagali się przesłania kserokopii wszelkich ewentualnych decyzji stanowiących podstawę przebudowy lub remontu infrastruktury elektroenergetycznej, wchodzącej w skład przedsiębiorstwa P...znajdującej się na będącej własnością skarżących działce nr ewid. ... położonej w J. Spółka nie udostępniła jednak wskazanych decyzji, podnosząc w piśmie z dnia 17 kwietnia 2014r., że wnioskodawcy nie wykazali interesu publicznego uzasadniającego uwzględnienie wniosku, co – zdaniem skarżących – świadczy o bezczynności organu. W odpowiedzi na skargę P.... wniosła o jej "oddalenie i umorzenie postępowania" podnosząc, że – uwzględniając orzecznictwo sądowoadministracyjne w jej sprawach - w dniu 4 lipca 2014r. przesłała skarżącym odpis decyzji Urzędu Wojewódzkiego w Z. z dnia ... 1990r., nr ..., zatwierdzającej plan realizacyjny we wsi J. gm. G. wraz z wykazem właścicieli gruntów, stanowiącym załącznik do tej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz.270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., kontrola działalności organów administracji sprawowana przez sądy w zakresie zgodności z prawem obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów. Organ administracji pozostaje w bezczynności w przypadku niezałatwienia sprawy w ustawowym terminie określonym bądź w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 35 kpa) bądź w przepisach szczególnych, m.in. w ustawie z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112, poz.1198 ze zm.), zwanej dalej "u.d.i.p." bądź w przypadku niepodjęcia innych działań wynikających z przepisów procesowych, mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji (por. wyrok NSA z dnia 20 lipca 1999r., I SAB 60/99, OPS 2000, Nr 6, poz.87). W świetle art. 149 § 1 P.p.s.a. - sąd uwzględniając skargę na bezczynność zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności wynikających z przepisów prawa, a także stwierdza czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W sprawie niniejszej nie ma podstaw do zobowiązania organu do podjęcia takich czynności. Skarżący Z. K. i S. K. wnieśli skargę na bezczynność P.... polegającą na nierozpoznaniu ich wniosku z dnia 11 kwietnia 2014r. o udostępnienie informacji publicznej, w którym domagali się przesłania kserokopii wszelkich ewentualnych decyzji stanowiących podstawę przebudowy lub remontu infrastruktury elektroenergetycznej, znajdującej się na będącej własnością skarżących działce nr ewid. ... położonej w Jędrzejówce. Z przepisów u.d.i.p. wynika, że podmiot zobowiązany do udostępniania informacji publicznej ma obowiązek podjąć określone w tej ustawie czynności, nawet jeśli żądane informacje nie stanowią informacji publicznej - w terminie wskazanym w art. 13 u.d.i.p. tj. bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Jeśli zatem wniosek dotyczy informacji będącej informacją publiczną organ ma obowiązek: 1) udostępnić tę informację w formie czynności materialno – technicznej w sposób i w formie zgodny z wnioskiem (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.) lub 2) wydać na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. decyzję o odmowie jej udostępnienia w razie uznania, że zachodzą podstawy do takiej odmowy, np. wynikające z art. 5 u.d.i.p. lub 3) udzielić informacji, o których mowa w art. 13 ust. 2 i art. 14 ust. 2 u.d.i.p., wyjaśniając przyczyny braku możliwości udostępnienia informacji w terminie bądź zgodnie z wnioskiem, przy jednoczesnym wskazaniu, w jakim terminie (nie dłuższym jednak niż 2 miesiące), w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie (w sytuacji powiadomienia wnioskodawcy o braku możliwości realizacji jego żądania w sposób lub w formie określonych we wniosku, ze wskazaniem innego sposobu lub formy bezzwłocznego udostępnienia informacji, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.) lub 4) poinformować pisemnie wnioskodawcę, że nie posiada żądanej informacji. Bezspornie żądanie skarżących zawarte we wniosku z dnia 11 kwietnia 2014r. dotyczyło informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p., gdyż dotyczyło informacji o sprawach publicznych, a wniosek został skierowany do podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej, mimo to - żadnej ze wskazanych powyżej czynności organ nie podjął w ustawowym 14-dniowym terminie. Jak jednak wynika z akt sprawy - w dniu 4 lipca 2014r. organ uwzględnił wniosek i przesłał skarżącym odpis decyzji Urzędu Wojewódzkiego w Z. z dnia ... 1990r., nr ..., zatwierdzającej plan realizacyjny we wsi J. gm. G. wraz z wykazem właścicieli gruntów, stanowiącym załącznik do tej decyzji. W sytuacji występującej w sprawie zobowiązywanie organu do załatwienia tego żądania stało się zatem bezprzedmiotowe, wobec czego Sąd umorzył postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Jednocześnie, Sąd ustalając, że w dniu wniesienia skargi bezczynność istniała i mając na uwadze wymóg sformułowany w zdaniu drugim art. 149 P.p.s.a oraz orzecznictwo sądów administracyjnych (por. postan. NSA z dnia 13 listopada 2012r., I OSK 2626/12; wyrok NSA z dnia 4 stycznia 2013r., I OSK 2325/12; postan. NSA z dnia 31 stycznia 2013r., I OSK 86/13) – stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, ponieważ jego zachowanie nie miało cech lekceważącego traktowania obowiązków nałożonych na niego z mocy u.d.i.p.; o kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 201 § 1 P.p.s.a.