II SAB/Lu 285/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia SO del. Arkadiusz Mrowiec, Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski, Protokolant Referent Bartłomiej Maciak, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 18 września 2014 r. sprawy ze skargi M. P. na bezczynność [...] Spółki Akcyjnej w L. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje [...] Spółkę Akcyjną w L. do załatwienia wniosku M.P. z dnia 17 kwietnia 2013 r. w części dotyczącej udostępnienia informacji publicznej w terminie 14 dni od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku; II. umarza postępowanie w części dotyczącej udostępnienia decyzji z dnia 25 listopada 1987 r. w przedmiocie pozwolenia na budowę linii energetycznej średniego i niskiego napięcia; III. stwierdza, że bezczynność [...] Spółki Akcyjnej w L. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; IV. zasądza od [...] Spółki Akcyjnej w L. na rzecz M. P. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. M. P. wniosła skargę na bezczynność P. D. S.A. w L., polegającą na nieudostępnieniu informacji publicznej żądanej we wniosku z dnia 17 kwietnia 2013 r. Skarżąca wskazała, że przedmiotowym wnioskiem, ponowionym w dniu 10 czerwca 2013 r., wystąpiła do P. D. S.A. w L. o udostępnienie kserokopii decyzji administracyjnych i innych stosownych dokumentów dotyczących budowy, posadowienia i przebudowy urządzeń elektroenergetycznych stanowiących własność spółki, posadowionych na będących jej własnością działkach nr 125/8, nr 125/9 i nr 126/4, położonych w miejscowości O. Skarżący podniosła, że do dnia sporządzenia skargi nie otrzymała wnioskowanych dokumentów w żądanej formie ani rozstrzygnięcia o odmowie udostępnienia informacji publicznej, czy też o umorzeniu postępowania w tym przedmiocie. W związku z powyższym wniosła o zobowiązanie spółki do udzielenia informacji zgodnie z wnioskiem i zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę P. D. S.A. w L. wniosła o jej oddalenie i umorzenie postępowania w sprawie, bądź odrzucenie skargi. Spółka wskazała, że udostępniła skarżącej odpis decyzji z dnia [...], nr [...], zatwierdzającej plan realizacyjny i udzielającej pozwolenia na budowę linii energetycznej średniego i niskiego napięcia dla zasilania domów jednorodzinnych przy ul. N. – D. – dzielnica O. W piśmie procesowym z dnia 9 września 2014 r. skarżąca podniosła, że udostępnienie jej przedmiotowej decyzji nie wypełnia w całości jej żądania udostępnienia informacji publicznej zawartego we wniosku z dnia 17 kwietnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga na bezczynność P. D. S.A. z siedzibą w L. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej jest dopuszczalna, stąd zawarty w odpowiedzi na skargę wniosek o jej odrzucenie jest bezzasadny. W myśl art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności określonej w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. (T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 109). Bezczynność podmiotu obowiązanego do udostępniania informacji publicznej ma miejsce wówczas, gdy w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku o udzielenie tej informacji: - nie udostępnia informacji publicznej w formie czynności materialno – technicznej w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem (art. 13 ust. 1 ustawy), albo - nie wydaje decyzji o odmowie udostępnienia żądanej informacji publicznej albo o umorzeniu postępowania (art. 16 ust. 1 w związku z art. 5 ust. 1 i 2 ustawy), albo - nie powiadamia pisemnie wnioskodawcy o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i nie wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie, jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 2 ustawy), Jeżeli natomiast podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej nie posiada tej informacji albo uzna, że żądana informacja nie jest informacją publiczną, wówczas powinien w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku powiadomić o tym wnioskodawcę na piśmie, przy czym informacja taka nie wymaga formy decyzji administracyjnej (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 września 2002 r., sygn. akt II SAB 289/02, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 marca 2010 r., I OSK 1644/09 – publ. CBOSA). W razie wprowadzenia żądającego informacji w błąd przez udzielenie niezgodnej z rzeczywistością odpowiedzi co do faktu posiadania informacji, osoba zobowiązana do udostępnienia żądanej informacji publicznej podlega odpowiedzialności karnej na podstawie art. 23 ustawy (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 13 października 2005 r., sygn. akt IV SAB/Wr 41/05, Lex nr 887693). W niniejszej sprawie P. D. S.A. udostępniła skarżącej odpis decyzji z dnia [...], nr [...], [...], zatwierdzającej plan realizacyjny i udzielającej pozwolenia na budowę linii energetycznej średniego i niskiego napięcia dla zasilania domów jednorodzinnych przy ul. N. – D. – dzielnica O. Niewątpliwie spełniła tym samym żądanie skarżącej zawarte we wniosku z dnia 17 kwietnia 2013 r. w części. W związku z tym, że odpis decyzji objętej wnioskiem został skarżącej doręczony już po wniesieniu skargi na bezczynność spółki, postępowanie w części obejmującej tę decyzję należało umorzyć jako bezprzedmiotowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Należy jednak zauważyć, że wniosek z dnia 17 kwietnia 2013 r. obejmował żądanie udostępnienia decyzji administracyjnych i innych stosownych dokumentów dotyczących budowy, posadowienia i przebudowy urządzeń elektroenergetycznych na przedmiotowych działkach. Udostępnienie skarżącej odpisu decyzji administracyjnej z dnia 25 listopada 1987 r. nie stwarza domniemania, że jest to jedyny dokument dotyczący budowy, posadowienia i przebudowy urządzeń elektroenergetycznych stanowiących własność spółki, posadowionych na będących własnością skarżącej działkach nr 125/8, nr 125/9 i nr 126/4, położonych w miejscowości O. Nie można uznać postępowania w przedmiocie skargi na bezczynność za bezprzedmiotowe w całości, gdyż spółka nie odniosła się w żaden ze wskazanych wyżej sposobów do zawartego we wniosku żądania udostępnienia innych stosownych dokumentów. Spółka nie wyjaśniła ponadto, czy w obrocie prawnym pozostają inne niż udostępniona skarżącej decyzje administracyjne dotyczące budowy, posadowienia i przebudowy urządzeń elektroenergetycznych stanowiących własność spółki, posadowionych na wymienionych wyżej działkach. W związku z powyższym, na podstawie art. 149 § 1 zd. 1 p.p.s.a., sąd zobowiązał P. D. S.A. w L. do załatwienia wniosku skarżącej z dnia 17 kwietnia 2013 r. w tym zakresie w terminie 14 dni od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku. Jednocześnie, w oparciu o treść art. 149 § 1 zdanie 2 p.p.s.a. sąd stwierdził, że bezczynność spółki w rozpoznawanej sprawie nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Oceniając tę okoliczność, sąd wziął pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, w tym fakt, iż zachowanie spółki nie miało cech lekceważącego traktowania obowiązków nałożonych na nią z mocy ustawy. Orzeczenie o kosztach zostało wydane na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, sąd orzekł, jak w sentencji.