II SAB/Lu 291/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Czaja (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec,, Sędzia WSA Robert Hałabis, Protokolant Starszy referent Agnieszka Wojtas, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 8 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi T. W. na przewlekłość postępowania Wójta Gminy w przedmiocie wniosku z dnia 21 maja 2014 r. o przyznanie usług opiekuńczych, świadczenia okresowego i pomocy na dożywianie 1. oddala skargę; 2. przyznaje adwokat A. S. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) wynagrodzenie w kwocie 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym 55,20 (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) należnego podatku od towarów i usług. T. W. w dniu 3 lipca 2014 r. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na przewlekłość postępowania Wójta Gminy [...] w sprawie z jej wniosku z dnia 21 maja 2014 r. o przyznanie świadczeń na usługi opiekuńcze, świadczenia okresowego zgodnie z treścią punktu 5 orzeczenia o stopniu niepełnosprawności z dnia 4 listopada 2013 r. oraz o "dożywianie z dotacji rządu", a także o wyłączenie od udziału w postępowaniu Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] B. S. i pracowników socjalnych H. L. i E. W. W odpowiedzi na skargę działający z upoważnienia Wójta Gminy [...], Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej w [...], wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej. Organ opisał szczegółowo przebieg postępowania i wskazał, że organowi nie można zarzucić w niniejszej sprawie przewlekłości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. W myśl art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej także: "P.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne, obejmuje orzekanie w sprawach skarg na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 P.p.s.a. Na podstawie tego przepisu skarga do Sądu przysługuje więc w sprawach, w których są wydawane decyzje i postanowienia (pkt 1-3) oraz w tych sprawach, w których mogą być wydawane akty lub podejmowane czynności dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, określone w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Przewlekłe prowadzenie postępowania, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a., a także w art. 37 § 1 K.p.a., ma miejsce wówczas, gdy organ nie załatwia sprawy w terminie, nie pozostając jednocześnie w bezczynności, a podejmowane przez ten organ czynności procesowe nie charakteryzują się koncentracją, wymaganą zasadą szybkości postępowania (art. 12 K.p.a.) lub mają charakter czynności pozornych, nieistotnych dla merytorycznego załatwienia sprawy. Przewlekłe prowadzenie przez organ postępowania administracyjnego zachodzi więc wtedy, gdy można skutecznie postawić organowi zarzut niedochowania należytej staranności w takim zorganizowaniu postępowania administracyjnego, by zakończyło się ono w rozsądnym terminie lub też zarzut przeprowadzania czynności (w tym dowodowych) pozbawionych dla sprawy jakiegokolwiek znaczenia. A contrario nie można przypisać organowi przewlekłego prowadzenia postępowania w przypadku, gdy podejmuje on wszelkie możliwe, a konieczne dla zakończenia postępowania działania, które jednak z przyczyn niezależnych od organu nie przynoszą oczekiwanego skutku w postaci zakończenia postępowania administracyjnego (por. wyrok WSA w Łodzi z dnia 7 marca 2012 r., II SAB/Łd 2/12, Lex nr 1139147). Terminy załatwiania spraw zostały określone w art. 35 K.p.a., który stanowi, że sprawy nie wymagające postępowania wyjaśniającego winny być załatwiane niezwłocznie (§ 1 i § 2), sprawy wymagające postępowania wyjaśniającego – nie później niż w ciągu miesiąca, sprawy szczególnie skomplikowane – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym – w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (§ 3). Zgodnie z art. 149 § 1 P.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że w dniu 27 maja 2014 r. do organu wpłynął wniosek skarżącej (datowany na 21 maja 2014 r.) o przyznanie świadczeń na usługi opiekuńcze, świadczenia okresowego zgodnie z treścią punktu 5 orzeczenia o stopniu niepełnosprawności z dnia 4 listopada 2013 r. oraz o "dożywianie z dotacji rządu". We wniosku tym zawarte było również żądanie wyłączenia od udziału w sprawie Kierownika OPS w [...] B. S. oraz pracownic socjalnych H. L. i E. W. W dniu 27 maja 2014 r. wpłynął nadto wniosek skarżącej (datowany na 26 maja 2014 r.) o wydanie kserokopii wywiadu środowiskowego, na który organ udzielił stronie odpowiedzi w piśmie z dnia 30 maja 2014 r., nr [...]. W dniu 28 maja 2014 r. zostało wydane postanowienie nr [...] o odmowie wyłączenia od udziału w sprawie Kierownika OPS w [...] oraz postanowienie nr [...] o odmowie wyłączenia wskazanych wyżej pracownic socjalnych. W tej samej dacie organ skierował również do skarżącej pismo nr [...] informujące ją o terminie przeprowadzenia wywiadu środowiskowego w celu rozpoznania jej wniosku z dnia 21 maja 2014 r. o przyznanie świadczeń. W wyznaczonym terminie, to jest w dniu 5 czerwca 2014 r., nie doszło do przeprowadzenia wywiadu środowiskowego, ponieważ nikt nie otworzył drzwi wejściowych do budynku mieszkalnego skarżącej. Następnie organ administracji decyzją z dnia 5 czerwca 2014 r., nr [...], po rozpoznaniu opisanego wniosku z dnia 21 maja 2014 r., odmówił przyznania skarżącej żądanych przez nią świadczeń. Decyzja ta została doręczona skarżącej w dniu 9 czerwca 2014 r. W tej sytuacji nie można zarzucić Wójtowi Gminy [...] prowadzenia w sposób przewlekły postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie. Nie budzi wątpliwości, że organ ten w terminie miesięcznym określonym w art. 35 § 3 K.p.a. rozpoznał opisany wyżej wniosek skarżącej z dnia 21 maja 2014 r. o przyznanie świadczeń z pomocy społecznej. Podkreślenia również wymaga, że to wskutek działań samej skarżącej organ był zmuszony do podejmowania dodatkowych działań procesowych, w szczególności do rozstrzygnięcia złożonego przez nią wniosku o wyłączenie od udziału w sprawie pracowników tego organu. Skarga podlegała zatem oddaleniu, na podstawie art. 151 P.p.s.a., jako oczywiście bezzasadna. O wynagrodzeniu adwokata z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu orzeczono w oparciu art. 250 P.p.s.a. w zw. z § 19 pkt 1 w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" i § 2 ust. 1 i ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461).