II SAB/Lu 3/17
PostanowienieWSA w Lublinie2017-02-01
Skład orzekający: Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej jest dopuszczalne, jeśli nie zmierza do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności?Ratio decidendi
Cofnięcie skargi na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej jest dopuszczalne, jeżeli nie zmierza do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W przypadku skutecznego cofnięcia skargi, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 PPSA.Stan faktyczny
Fundacja wniosła skargę na bezczynność Wojewody w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Następnie strona skarżąca cofnęła skargę. Sąd uznał cofnięcie za dopuszczalne i umorzył postępowanie.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Fundacji [...] w [...] na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie.
Fundacja [...] w [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek Fundacji z dnia 2 listopada 2016 r.
W piśmie z dnia 25 stycznia 2017 r. (data wpływu: 26 stycznia 2017 r.) strona skarżąca oświadczyła, że cofa skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) - dalej jako "p.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę i sąd jest tą czynnością związany. Jednakże sąd może uznać cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W myśl zaś art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Zdaniem Sądu, cofnięcie skargi w niniejszej sprawie nie jest niedopuszczalne w rozumieniu art. 60 p.p.s.a. Dlatego też – na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – postępowanie należało umorzyć.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło