II SAB/Lu 30/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. B. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych p o s t a n a w i a odrzucić skargę. W dniu 14 stycznia 2013 r. B. B. złożyła skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych. W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] wniósł o jej odrzucenie. W związku z tym, że skarżąca wnosząc przedmiotową skargę nie wykazała, czy poprzedziła ją złożeniem zażalenia na bezczynność PINB [...] do organu wyższego stopnia ([...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]), zarządzeniem z dnia 14 lutego 2013 r. została wezwana do złożenia takiej informacji w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W piśmie z dnia 4 marca 2013 r. skarżącą wyjaśniła, że postępowanie w sprawie samowolnej realizacji ogrodzenia działki nr 54 przy ul. [...] w [...] toczy się do dnia 28 czerwca 2004 r. Wskazała, że uprzednio składała zażalenie na bezczynność PINB [...] w tej sprawie, które zostało uwzględnione przez organ wyższej instancji, jednak przed wniesieniem w dniu 14 stycznia 2013 r. skargi na bezczynność tego organu, nie składała ponownego zażalenia. Do powyższego pisma skarżąca załączyła ww. zażalenie z dnia 12 stycznia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeśli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie do art. 37 § 1 k.p.a. w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2011 r. Nr 6, poz. 18 ze zm.), w przypadku bezczynności organu administracji publicznej takim środkiem zaskarżenia jest zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeśli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Z akt sprawy wynika, że skarżąca, przed wniesieniem w niniejszym postępowaniu skargi na bezczynność PINB [...], nie złożyła zażalenia na bezczynność tego organu do organu wyższego stopnia, tj. [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]. Wprawdzie skarżąca na wezwanie Sądu przedłożyła zażalenia na bezczynność PINB [...] złożone do organu wyższego stopnia w dniu 12 stycznia 2010 r., jednak pomimo, że zażalenie to również dotyczyło sprawy samowolnej realizacji ogrodzenia działki nr 54 przy ul. [...] i ul. [...] w [...], nie można uznać, że zakres bezczynności zarzucanej organowi w tym zażaleniu jest tożsamy z zakresem bezczynności będącej zakresem wniesionej skargi. Powyższe zażalenie dotyczyło bowiem bezczynności organu I instancji, jaka miała miejsce po wydaniu przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzji kasatoryjnej z dnia [...] 2008 r. i zostało uwzględnione przez organ wyższego stopnia, zaś po jego wniesieniu PINB [...] wydał decyzję z dnia [...] 2010 r., nr [...]. Obecnie skarżąca zarzuca natomiast organowi I instancji bezczynność, wprawdzie w ramach tej samej sprawy, tj. samowolnej realizacji ogrodzenia działki nr 54 przy ul. [...] i ul. [...] w [...], jednak mającą miejsce w późniejszym czasie i w innych okolicznościach. Jej skarga dotyczy bowiem bezczynności PINB [...] zaistniałej po wydaniu przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]decyzji kasatoryjnej z dnia [...] 2012 r., nr [...]. Skarżąca winna zatem przed wniesieniem przedmiotowej skargi złożyć do organu wyższego stopnia ponowne zażalenia w trybie art. 37 § 1 k.p.a. Z uwagi na niewyczerpanie przez B.B. środków zaskarżenia, jakie służyły jej w administracyjnym toku instancji, jej skarga – na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – podlega odrzucenia jako niedopuszczalna. Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.