II SAB/Lu 30/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy Bartłomiej Pastucha po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi Zarządu [...] na bezczynność Dyrektora Szkoły Podstawowej [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a I. umorzyć postępowanie; II. zwrócić Zarządowi [...] kwotę 100 (sto) złotych, uiszczoną tytułem wpisu od skargi, którą wypłacić z sum budżetowych Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Pismem z dnia 7 września 2023 r. Zarząd [...] (dalej także jako "skarżący" lub "Zarząd") wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na bezczynność Dyrektora Szkoły [...] (dalej także jako "organ") w zakresie rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia 14 lipca 2023 r. o udostępnienie informacji publicznej. W wykonaniu wezwania Przewodniczącego Wydziału, skarżący w dniu 15 marca 2023 r. uiścił należny wpis sądowy w kwocie 100 złotych (potwierdzenie wpłaty – k. 22, k. 45 akt sądowych). W dniu 18 marca 2023 r. Zarząd złożył pismo, w którym oświadczył, że cofa skargę. Jednocześnie skarżący zwrócił się o zasądzenie zwrotu uiszczonego wpisu od skargi. W uzasadnieniu pisma wyjaśniono, że w dniu 7 marca 2024 r. Zarząd otrzymał od organu dokument będący przedmiotem jego wniosku z dnia 14 lipca 2023 r. o udostępnienie informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W myśl zaś art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą okoliczności wskazujące na to, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowoduje utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Dlatego też – wobec złożenia przez skarżącego oświadczenia o cofnięciu skargi – postępowanie należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Mając na względzie, że w sprawie nie doszło do rozpoczęcia rozprawy sądowej, wobec skutecznego cofnięcia skargi należało jednocześnie – stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – zwrócić skarżącemu uiszczony wpis sądowy od skargi w wysokości 100 złotych. Z tych względów orzeczono, jak w sentencji postanowienia.