II SAB/Lu 31/06

PostanowienieWSA w Lublinie2006-07-11

Skład orzekający: Sędzia NSA Witold Falczyński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpoznania skargi na bezczynność organu rentowego w sprawie przyznania świadczenia w drodze wyjątku?
Ratio decidendi
Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi na bezczynność organu rentowego w sprawie przyznania świadczenia w drodze wyjątku, ponieważ zgodnie z przepisami ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, właściwym do rozpoznania takich spraw jest sąd powszechny – sąd okręgowy. W związku z tym, skarga wniesiona do sądu administracyjnego podlega odrzuceniu.
Stan faktyczny
J. B. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w sprawie przyznania świadczenia rentowego w drodze wyjątku. ZUS wniósł o oddalenie skargi. Sąd uznał, że sprawa nie leży w jego właściwości, a właściwy jest sąd okręgowy.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. K. na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w przedmiocie świadczenia w drodze wyjątku p o s t a n a w i a odrzucić skargę. W dniu 19 stycznia 2006 r. J. B. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność ZUS Oddział . w sprawie przyznania świadczenia rentowego w drodze wyjątku. W odpowiedzi na skargę ZUS Oddział . wniósł o jej oddalenie. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2004 r. Nr 39, poz. 353 ze zm.) ubezpieczonym oraz pozostałym po nich członkom rodziny, którzy wskutek szczególnych okoliczności nie spełniają warunków wymaganych w ustawie do uzyskania prawa do emerytury lub renty, nie mogą – ze względu na całkowitą niezdolność do pracy lub wiek – podjąć pracy lub działalności objętej ubezpieczeniem społecznym i nie mają niezbędnych środków utrzymania, Prezes Zakładu może przyznać w drodze wyjątku świadczenia w wysokości nieprzekraczającej odpowiednich świadczeń przewidzianych w ustawie. Decyzje w tej sprawie wydają organy rentowe będące jednostkami organizacyjnymi ZUS właściwe ze względu na miejsce zamieszkania osoby zainteresowanej. Na mocy art. 83 ust. 3 ustawy z dnia z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. Nr 137, poz. 887 ze zm.) w razie niewydania decyzji w indywidualnej sprawie dotyczącej między innymi uprawnień z tytułu ubezpieczeń społecznych w terminie 2 miesięcy, licząc od dnia zgłoszenia wniosku o świadczenie lub inne roszczenia stronie przysługuje odwołanie do sądu okręgowego. Tym samym, w niniejszej sprawie właściwy do rozpoznania jest sąd powszechny – sąd okręgowy, nie zaś sąd administracyjny. Prawną konsekwencją takiego stwierdzenia jest odrzucenie skargi na podstawie przepisu art. 58 §1 pkt 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.). Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło