II SAB/Lu 31/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak, Protokolant Specjalista Jolanta Sikora, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 8 października 2015 r. sprawy ze skargi H. P. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego oddala skargę. W dniu [...] stycznia 2015 r. H. P. wniósł skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego miasta L. w sprawie odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego przy budynku mieszkalnym położonym przy ul. [...] w L.. Skarżący zarzucił organowi brak podjęcia i prowadzenia postępowania administracyjnego oraz niewydania decyzji administracyjnej, niepowiadomienie go o niezałatwieniu sprawy w terminie i niepodanie przyczyn zwłoki, a w przypadku podjęcia decyzji o nieuznaniu go za stronę postępowania, brak postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania. Wniósł w związku z tym o zobowiązanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego miasta L. do wydania decyzji administracyjnej po uprzednim przeprowadzeniu postępowania administracyjnego z udziałem składającego wniosek w sprawie obiektów budowlanych zlokalizowanych na działkach nr [...] i [...] położonych w L. przy ul. [...] w terminie 30 dni od daty doręczenia akt organowi. Zażądał ponadto stwierdzenia, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, zobowiązania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta L. do ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienie sprawy w terminie oraz zasądzenia na jego rzecz kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Miasta L. wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") z uwagi na okoliczność, że w dniu [...] grudnia 2014 r., a zatem przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego wydał decyzję znak: [...] o sprzeciwie wobec przystąpienia do użytkowania budynku mieszkalnego położonego przy ul. [...] w L.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga, wbrew stanowisku organu nadzoru budowlanego zawartemu w odpowiedzi na skargę, jest dopuszczalna. W myśl art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne, obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów administracji publicznej w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 P.p.s.a. Na podstawie tego przepisu skarga do sądu przysługuje więc w sprawach, w których są wydawane decyzje i postanowienia (pkt 1-3) oraz w tych sprawach, w których mogą być wydawane akty lub podejmowane czynności dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, określone w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. Skoro w sprawie odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego wydawana jest decyzja administracyjna, to bezczynność organu w tym zakresie podlega kognicji sądu administracyjnego. Zatem stanowisko, że skarga H. P. powinna być odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jako nie należąca do właściwości wojewódzkiego sądu administracyjnego jest chybione. Przechodząc do merytorycznej oceny postępowania organu nadzoru budowlanego pierwszej instancji w rozpoznawanej sprawie, stwierdzić należy, że skarga H. P. na bezczynność tego organu jest niezasadna. Bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ administracji publicznej nie podejmie żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże, mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył go wydaniem stosownego aktu lub nie podjął czynności. Terminy załatwiania spraw zostały określone w art. 35 k.p.a., który stanowi, iż sprawy nie wymagające postępowania wyjaśniającego winny być załatwiane niezwłocznie (§ 1 i § 2), sprawy wymagające postępowania wyjaśniającego – nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowane – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania (§ 3). Wszczęcie postepowania w niniejszej sprawie miało miejsce w dniu [...] sierpnia 2014 r. (k. 5 akt adm.). Następnie w dniach [...] września 2014 r. i [...] października 2014 r. przeprowadzona została kontrola obiektu wybudowanego na działkach nr [...] i [...] położonych w L. przy ul. [...] (k. 9-10 i k. 25-26 akt adm.). W dniu [...] października 2014 r. H. P. wniósł zażalenie na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego miasta L. polegającą na niezałatwieniu rozpoznawanej sprawy w ustawowym terminie. Uwzględniając zażalenie, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. postanowieniem z dnia [...] listopada 2014 r., znak: [...] wyznaczył Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego miasta L. dodatkowy termin załatwienia sprawy, wynoszący trzydzieści dni od dnia doręczenia postanowienia. Postanowienie zostało doręczone organowi pierwszej instancji w dniu [...] listopada 2014 r. (k. 27 akt adm.). Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego miasta L. wydał w dniu [...] grudnia 2014 r. decyzję znak: [...] o sprzeciwie wobec przystąpienia przez M. S.-S. oraz M. S. do użytkowania budynku mieszkalnego położonego przy ul. [...] w L. z uwagi na istotne odstąpienie przez inwestorów od zatwierdzonego projektu budowlanego i udzielonego pozwolenia na budowę. Nie ulega zatem wątpliwości, że decyzja kończąca postępowanie w sprawie legalności robót budowlanych wykonanych przy budynku mieszkalnym położonym przy ul. [...] w L. została wydana przez organ pierwszej instancji zanim wpłynęła skarga na bezczynność H. P. w niniejszej sprawie. Bezsporne jest również, że decyzja ta została wydana przed upływem terminu wyznaczonego przez organ drugiej instancji w postanowieniu uwzględniającym zażalenie na bezczynność, tj. przed [...] grudnia 2014 r. Okoliczności te wykluczają uwzględnienie skargi na bezczynność. Zgodnie z art. 149 § 1 P.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony jest pogląd, iż wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi nawet wówczas, gdy orzeczenie organu zapadło z naruszeniem terminu przewidzianego do jego podjęcia (por. uchwała 7 sędziów NSA z 26 listopada 2008 r., I OPS 6/08, ONSAiWSA 2009, nr 4, poz. 63; postanowienie NSA z 18 października 2011 r., II OSK 2108/11, niepubl.). Ponadto, co istotne, decyzja o sprzeciwie wobec przystąpienia przez M. S.-S. oraz M. S. do użytkowania budynku mieszkalnego położonego przy ul. [...] w L. została wydana z zachowaniem określonego w postanowieniu uwzględniającym zażalenie na bezczynność trzydziestodniowego terminu załatwienia sprawy, liczonego od dnia doręczenia tego postanowienia organowi pierwszej instancji. Nie sposób zatem przyjąć, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. pozostawał w bezczynności. Z tych względów i na podstawie art. 151 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w sentencji.