II SAB/Lu 32/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska po rozpoznaniu w dniu 28 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. A. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia p o s t a n a w i a odrzucić skargę. W dniu 18 maja 2011 r. (data stempla pocztowego) A. A. złożyła skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego zarzucając nie załatwienie sprawy zawisłej przed tym organem po wydaniu przez NSA wyroku z dnia 30 listopada 2010r., sygn. akt II OSK 1223/10. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie jako bezzasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej zwanej p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeśli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Stosownie do art. 37 § 1 k.p.a. w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2011 r. Nr 6, poz. 18 ze zm.), w przypadku bezczynności organu administracji publicznej takim środkiem zaskarżenia jest zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeśli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Skoro nie ma organu wyższego stopnia nad samorządowym kolegium odwoławczym, skargę na bezczynność kolegium należy każdorazowo poprzedzić wezwaniem tego organu do usunięcia naruszenia prawa. Z akt sprawy wynika, iż skarżąca nie wezwała Samorządowego Kolegium Odwoławczego , którego bezczynność skarży, do usunięcia naruszenia prawa. Z pisma strony z dnia 22 września 2011 r. (k. 18 akt sądowych) wynika bowiem, że skarżąca przesłała jedynie kopię skargi na bezczynność do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Zatem, w myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., skarga A. A. podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia, jakie służyły jej w administracyjnego toku instancji. Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.