II SAB/Lu 33/13

PostanowienieWSA w Lublinie2013-02-26

Skład orzekający: Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na niezawiadomienie o przekazaniu odwołania od decyzji administracyjnej mieści się w zakresie kognicji sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Czynność polegająca na niezawiadomieniu skarżącego o przekazaniu odwołania od decyzji administracyjnej pozostaje poza zakresem kognicji sądów administracyjnych, co czyni skargę na niedokonanie tej czynności niedopuszczalną. W związku z tym, skarga jest oczywiście bezzasadna, co stanowi podstawę do odmowy przyznania prawa pomocy.
Stan faktyczny
Z. W. wniósł skargę na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie niezawiadomienia o przekazaniu odwołania od decyzji w sprawie pomocy na dożywianie. W skardze zawarty został również wniosek o przyznanie prawa pomocy. Sąd uznał skargę za oczywiście bezzasadną.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono Z. W. przyznania prawa pomocy.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. W. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie niezawiadomienia o przekazaniu odwołania od decyzji w sprawie pomocy na dożywianie; w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy p o s t a n a w i a odmówić Z. W. przyznania prawa pomocy. Z. W. wniósł skargę na niezawiadomienie o przekazaniu odwołania od decyzji w sprawie pomocy na dożywianie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. W skardze został zawarty również wniosek o przyznanie prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Tekst jedn.: Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. Oczywista bezzasadność skargi – zachodzi wówczas, gdy przepisy prawa (materialnego i formalnego) niepodlegające różnej wykładni w sposób jasny i jednoznaczny wykluczają możliwość uwzględnienia żądania skarżącego. Okoliczność powyższa zachodzi w sprawie niniejszej. Zakres kognicji sądów administracyjnych został określony w art. 3 § 2 i 3, art. 4 i art. 5 powyższej ustawy. Czynność polegająca na niezawiadomieniu skarżącego o przekazaniu odwołania pozostaje poza kategorią spraw objętych kognicją sądu administracyjnego uregulowaną w art. 3 § 2 niniejszej ustawy, dlatego też i skarga na niedokonanie tej czynności jest niedopuszczalna. W takich okolicznościach skarga odpowiada wymogom skargi oczywiście bezzasadnej i nawet pomoc profesjonalnego pełnomocnika nie miałaby wpływu na jej rozstrzygnięcie. W związku z tym Sąd odstąpił od przesłania skarżącemu urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy (druk "PPF"), ze względu na bezcelowość tej czynności. Prawną konsekwencją takiego stwierdzenia jest odmowa przyznania skarżącemu prawa pomocy na podstawie art. 247 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło