II SAB/Lu 332/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Sidor po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. W. na przewlekłość postępowania Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie nierozpoznania wniosku z dnia 10 lipca 2012r. dotyczącego wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie odmowy przyznania specjalnego zasiłku celowego p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Skarżąca T. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę z dnia 6 maja 2013 r. zarzucając Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu przewlekłość postępowania administracyjnego w sprawie nierozpoznania jej wniosku z dnia 10 lipca 2012r. dotyczącego wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie odmowy przyznania specjalnego zasiłku celowego. Sąd zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie bowiem z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012r., poz. 270), zwanej P.p.s.a., skarga do sądu administracyjnego jest dopuszczalna po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jakie służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem administracji. Jednym ze środków zaskarżenia jest wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, które przysługuje stronie na niezałatwienie sprawy (w terminie określonym w art. 35 K.p.a., w przepisach szczególnych bądź w terminie ustalonym w myśl art. 36) lub na przewlekłe prowadzenie postępowania, jeżeli nie ma organu wyższego stopnia, do którego strona mogłaby wnieść zażalenie (art. 37 § 1 K.p.a.). Taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie, bowiem skarga dotyczy przewlekłości postępowania Samorządowego Kolegium Odwoławczego, a zatem skarżąca przed wniesieniem skargi do sądu powinna najpierw zwrócić się do tego Kolegium z wezwaniem o usunięcie naruszenia prawa. Tymczasem, jak wynika z akt sprawy, skarżąca złożyła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w tym samym piśmie, w którym zawarła skargę do sądu. Jednoczesne wniesienie środka, o którym mowa w art. 37 § 1 K.p.a. i skargi do sądu administracyjnego czyni zatem taką skargę przedwczesną, z uwagi na to, że została wniesiona przed wyczerpaniem trybu przewidzianego w art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a. - skarga taka jako niedopuszczalna nie może być zatem rozpoznana merytorycznie, lecz podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Z tych względów, orzeczono, jak w sentencji.