II SAB/Lu 332/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Sidor po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. W. na przewlekłość postępowania Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie nierozpoznania wniosku z dnia 10 lipca 2012r. dotyczącego wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie odmowy przyznania specjalnego zasiłku celowego – w zakresie skargi kasacyjnej p o s t a n a w i a odrzucić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 21 czerwca 2013r., sygn. akt II SAB/Lu 332/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę T. W. na przewlekłość postępowania Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie w przedmiocie nierozpoznania wniosku z dnia 10 lipca 2012r. dotyczącego wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie odmowy przyznania specjalnego zasiłku celowego. W dniu 9 lipca 2013r. skarżąca wniosła osobiście sporządzoną skargę kasacyjną skierowaną do Naczelnego Sądu Administracyjnego kwestionując powyższe rozstrzygnięcie Sądu. Sąd zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Zgodnie bowiem z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012r., poz.270 ze zm.), zwanej P.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, natomiast osobiście skargę kasacyjną może sporządzić wyłącznie strona, która jest jedną z osób wymienionych w art.175 § 2 P.p.s.a. tzn. sędzią, prokuratorem, notariuszem, radcą Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesorem lub doktorem habilitowanym nauk prawnych. Skargę kasacyjną w niniejszej sprawie sporządziła jednak skarżąca osobiście, nie będąca adwokatem ani radcą prawnym i jednocześnie nie należąca do kręgu osób wymienionych w art. 175 § 2 P.p.s.a., pomimo iż o obowiązku sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika została ona pouczona przy doręczeniu jej odpisu zaskarżonego postanowienia wraz z uzasadnieniem. Z tych względów należało tę skargę odrzucić jako niedopuszczalną na podstawie art. 178 P.p.s.a.