II SAB/Lu 343/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia WSA Jacek Czaja po rozpoznaniu w dniu 24 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. H. na bezczynność Burmistrza w przedmiocie rejestracji umowy o przekazaniu udziału we wspólnocie gruntowej - w zakresie sprzeciwu M. H. od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 28 lipca 2014 r. postanawia odrzucić sprzeciw. Skarżąca M. H. w dniu 17 września 2013 r. (data nadania) złożyła – na urzędowym formularzu – wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 13 listopada 2013 r. referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych. W dniu 14 lipca 2014 r. (data nadania) skarżąca ponownie zwróciła się o przyznanie prawa pomocy, wnosząc o ustanowienie adwokata. Zarządzeniem z dnia 28 lipca 2014 r. referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wezwał skarżącą do złożenia dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń. Wezwanie do wykonania tego zarządzenia doręczono skarżącej w dniu 20 sierpnia 2014 r. (k. 88). W dniu 27 sierpnia 2014 r. wniosła ona sprzeciw, zarzucając, że zostało ono wydane z naruszeniem prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. W myśl art. 258 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") w postępowaniu dotyczącym przyznania prawa pomocy referendarze sądowi mogą: 1) przyjmować wnioski o przyznanie prawa pomocy; 2) przesyłać wnioski o przyznanie prawa pomocy do właściwego sądu; 3) badać złożone wnioski o przyznanie prawa pomocy co do wymogów formalnych, a także co do ich treści; 4) przekazywać wnioski do rozpoznania sądowi w przypadku, o którym mowa w art. 247; 5) wzywać strony do uzupełnienia braków formalnych wniosków, a także do złożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów; 6) wydawać zarządzenia o pozostawieniu wniosków bez rozpoznania; 7) wydawać na posiedzeniu niejawnym postanowienia co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy; 8) wydawać na posiedzeniu niejawnym postanowienia o przyznaniu wynagrodzenia adwokatowi, radcy prawnemu, doradcy podatkowemu lub rzecznikowi patentowemu za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz o zwrocie niezbędnych udokumentowanych wydatków. Zarządzeniem z dnia 28 lipca 2014 r. referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, działając na podstawie powołanego art. 258 § 1 pkt 5 P.p.s.a., wezwał skarżącą do złożenia dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń. Od zarządzenia tego nie przysługiwał skarżącej sprzeciw. Zgodnie bowiem z art. 259 § 1 P.p.s.a. taki środek zaskarżenia przysługuje stronie wnioskującej o przyznanie prawa pomocy jedynie od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 P.p.s.a. Sprzeciw wniesiony przez M. H. podlega więc odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 64 § 3 P.p.s.a. Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.