II SAB/Lu 35/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. J. na bezczynność Rady Powiatu w przedmiocie braku odpowiedzi na pismo w przedmiocie pobrania pieniędzy za niewydane obiady oraz braku harmonogramu dyżurów radnych powiatowych p o s t a n a w i a odrzucić skargę. W dniu 14 kwietnia 2010 r. A. J. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Rady Miasta w przedmiocie: braku odpowiedzi na wniosek dotyczący pobrania pieniędzy za niewydane obiady przez Dyrektora Regionalnego Centrum Kształcenia Ustawicznego oraz "braku harmonogramu dyżurów radnych powiatowych" . W odpowiedzi na skargę organ wniósł (jeśli chodzi o pierwszą kwestię wskazaną w skardze) o jej oddalenie wskazując, że jest ona nieuzasadniona, natomiast w sprawie "harmonogramu" o odrzucenie skargi, podnosząc, iż zaskarżona czynność nie mieści się w zakresie kognicji sądu administracyjnego, który nie jest uprawniony do orzekania w tym przedmiocie o bezczynności organu. Organ wyjaśnił, iż skarżący w dniu 8 stycznia 2010 r. wniósł do Rady Miasta skargę na działalność Dyrektora Regionalnego Centrum Kształcenia Ustawicznego polegającą na niewyznaczeniu przez Dyrektora tej placówki godzin przyjęć interesantów. Rada Powiatu skargę tę uznała za bezzasadną uchwałą z dnia [...], [...]. O sposobie załatwienia tej sprawy A. J.został poinformowany pismem z dnia 19 marca 2010 r. (k. 9-10 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Skarga na bezczynność organu przysługuje zatem tylko w sprawach, w których są wydawane decyzje i postanowienia (art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a.) oraz w tych sprawach, w których mogą być wydawane akty lub podejmowane czynności określone w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a p.p.s.a. W przedmiotowej sprawie wniesione do organu pismo A. J.zawierające pytanie, dlaczego Dyrektor Regionalnego Centrum Kształcenia Ustawicznego pobrał pieniądze z MOPS-u oraz zarzucające brak harmonogramu dyżurów radnych Rady Powiatu, nie wymagało wydania decyzji, postanowienia, bądź podjęcia przez organ innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których mowa w ostatnio cytowanym przepisie, muszą mieć bowiem charakter oświadczeń woli organu administracji, zaś informacja organu, której domagał się skarżący w swojej skardze z dnia 14 kwietnia 2010 r., a wcześniej w piśmie z dnia 15 lutego 2010r. skierowanym do Wojewody za pośrednictwem Rady Powiatu , stanowiłaby jedynie oświadczenie wiedzy organu. Pismo z dnia 15 lutego 2010r. ma charakter skargi wnoszonej w trybie art. 227 i nast. kpa zamieszczonych w dziale VIII – "Skargi i wnioski". Nie wymagało zatem wydania decyzji, postanowienia bądź podjęcia przez organ innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. W związku z tym wskazać należy, że orzekanie w sprawie bezczynności w przedmiocie braku odpowiedzi Rady Powiatu w omawianych, wskazanych przez wnioskodawcę kwestiach nie należy do właściwości wojewódzkiego sadu administracyjnego, gdyż nie mieści się w zakresie spraw określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a p.p.s.a. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. W związku z powyższym, skarga A. J. na bezczynność Rady Powiatu , jako wniesiona w sprawie nie należącej do właściwości sądu administracyjnego, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (tak również wyrok NSA z dnia 6 lipca 2004 r., OSK 547/04, ONSAiWSA 2004, nr 3, poz. 51).