II SAB/Lu 36/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Leszek Leszczyński po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. W. na bezczynność Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie świadczeń z pomocy społecznej, w zakresie dopuszczalności skargi postanawia odrzucić skargę. T. W. dnia 6 marca 2005 r. wniosła skargę na bezczynność Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej . Wykonując zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 10 maja 2005 r. skarżącą wezwano pismem z dnia 13 maja 2005 r. do wyjaśnienia w terminie siedmiu dni, czy składała zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia na bezczynność Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej oraz jeżeli wniosła zażalenie do nadesłania jego kopii. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru pismo z dnia 13 maja 2005 r., pod adresem wskazanym przez skarżącą odebrał w dniu 18 maja 2005 r. dorosły domownik – Z. W.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z unormowania art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika, że formalnoprawną przesłanką dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Obowiązek ten nie dotyczy jedynie prokuratora oraz Rzecznika Praw Obywatelskich. Wyczerpanie środków zaskarżenia ma miejsce wówczas, gdy stronie nie przysługuje w postępowaniu administracyjnym żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie – art. 52 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W postępowaniu administracyjnym prowadzonym przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej środkiem zaskarżenia przysługującym na niezałatwienie sprawy w terminie jest zażalenie wnoszone w trybie art. 37 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1964 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) do Samorządowego Kolegium Odwoławczego . By ocenić formalnoprawną dopuszczalność wniesionej w sprawie niniejszej skargi T. W., wezwano skarżącą do wyjaśnienia w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania, czy składała zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia na bezczynność Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej oraz nadesłania kopii tego zażalenia (k. 6 akt sądowoadministracyjnych). Wezwanie powyższe pod wskazanym przez skarżącą adresem odebrał w dniu 18 maja 2005 r. dorosły domownik (k. 7 akt sądowoadministracyjnych). Odnośnie sposobu doręczenia zachodziła wątpliwość czy odbiór korespondencji kierowanej do T. W., podającej adres [..] przez Z. W., podającego adres zamieszkania [..] spełnia wymóg art. 72 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dążąc do wyjaśnienia tego czy Z. W.i podający inny adres zamieszkania może być uznany za dorosłego domownika w rozumieniu art. 72 cyt. ustawy Sąd działając na podstawie art. 44h ust. 3 i ust. 5 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz.U. z 2001 r. Nr 87, poz. 960 ze zm.) zwrócił się do Wójta Gminy o udostępnienie ze zbioru meldunkowego Gminy adresu zameldowania T. W. i Z. W. (k. 23 do 25 akt sądowoadministracyjnych). Z uzyskanych od Wójta Gminy informacji wynika, że T. W. i Z. W. zamieszkują pod jednym adresem [..] w związku z czym Z. W. uznać można za domownika w rozumieniu art. 72 cyt. ustawy i tym samym doręczenie dokonane 18 maja 2005 r. za skuteczne (k. 26 akt sądowoadministracyjnych). Mimo wezwania skarżąca nie wykazała by wniesienie skargi na bezczynność kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej poprzedziła wniesienie zażalenia w trybie art. 37 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego. Tym samym nie można przyjąć by spełniona został statuowana w art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi formalnoprawna przesłanka dopuszczalności wniesienia skargi na bezczynność Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej , co jest rozstrzygające w sprawie. Z tych powodów i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd postanowił jak w sentencji.