II SAB/Lu 36/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Marcin Małek po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi R. S. na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w B. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a przyznać R. S. prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Wraz ze skargą z dnia 13 stycznia 2015 r. R.S. złożył do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym określił, iż domaga się zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. Na powyższą okoliczność skarżący oświadczył, że nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, nieruchomości ani przedmiotów wartościowych. Równocześnie podniósł, iż od 2007 r. przebywa w Zakładzie Karnym, gdzie pracuje odpłatnie za miesięcznym wynagrodzeniem w wysokości brutto około 1.200 zł. Podkreślił przy tym, że otrzymywane wynagrodzenie przesyła swojej rodzinie, która pozostaje w trudnej sytuacji materialnej. Ponadto wskazał, że ciąży na nim obowiązek alimentacyjny w wysokości 900 zł miesięcznie, z czego nie jest w stanie się wywiązywać. Zadłużenie z tego tytułu przekracza obecnie kwotę 150.000 zł. Do wniosku dołączył zeznanie podatkowe za 2012 r. (kwota osiągniętego dochodu - 1.966,59 zł), za 2013 r. (kwota osiągniętego dochodu – 1.990,87 zł) oraz zaświadczenie Zakładu Karnego o wysokości wynagrodzenia oraz kwot przekazywanych mu do dyspozycji za okres luty – października 2014 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zważył, co następuje: Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. Odnosząc się do wniosku R. S. godzi się podnieść, iż w myśl zasady wynikającej z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym (czyli, po myśli art. 245 § 2 cytowanej ustawy, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W tym kontekście uznano, że wnioskodawca spełnił wymóg warunkujący uwzględnienie jego żądania. Jest on bowiem osobą od siedmiu lat pozbawioną wolności, zaś z jego oświadczeń wynika, że nie posiada żadnych zasobów pieniężnych ani majątku. Równocześnie - co potwierdza dołączone do wniosku zaświadczenie ZK w Kluczborku - chociaż jest w tej placówce zatrudniony osiągając wynagrodzenie brutto w miesięcznej wysokości 1.200 zł, to jednak do jego dyspozycji pozostają z tego środki w wysokości zaledwie od 150 do 300 zł, które - co podkreślił przekazuje swojej rodzinie. Należy także mieć na uwadze, że - jak podano w przywołanym wyżej zaświadczeniu - skarżącego obciąża bardzo wysokie zadłużenie z tytułu alimentów oraz z innych tytułów (łącznie ponad 200.000 zł). Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie.