II SAB/Lu 36/18

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi Z. W. na bezczynność i przewlekłość postępowania Wójta Gminy w przedmiocie zasiłku celowego postanawia : przyznać Z. W. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych. W złożonej skardze skarżący zwrócił się o udzielenie pomocy prawnej. Następnie nadesłał urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy "PPF", w którym zwrócił się o ustanowienie radcy prawnego. Referendarz sądowy stwierdził, co następuje: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Żądanie ustanowienia radcy prawnego jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Wniosek o ustanowienie radcy prawnego zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie podnieść należy, że wniosek o prawo pomocy powinien być rozpatrywany z uwzględnieniem z jednej strony obciążeń finansowych w danej sprawie sądowoadministracyjnej, z drugiej zaś z uwzględnieniem możliwości płatniczych osoby wnioskującej o udzielenie prawa pomocy. W sprawie niniejszej koszt opłaty minimalnej ustanowienia radcy prawnego z wyboru, ustalony na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jedn.: Dz.U. z 2018 r., poz. 265) - wynosi 480 zł. W ocenie referendarza, mając na uwadze przedstawioną w urzędowym formularzu i wynikającą z akt sprawy sytuację materialną i zdrowotną skarżącego, nie jest on w stanie ponieść wymienionych wyżej kosztów postępowania związanych z ustanowieniem radcy prawnego. Z oświadczenia złożonego na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżący jest osobą samotnie gospodarującą, nie posiadającą żadnych zasobów finansowych. Źródłem jego utrzymania jest emerytura z [...] w kwocie [...] zł, z której na podstawie zajęcia komorniczego jest potrącana kwota [...] zł. Skarżący wykazał, że na wydatki związane z opłaceniem mediów (energia elektryczna, telefon, woda, wywóz nieczystości) i dorywczą pomocą w usługach opiekuńczych wydaje miesięcznie kwotę [...] zł. Skarżącemu pozostaje zatem kwota ok. [...] zł na bieżące potrzeby życia codziennego (wyżywienie, środki czystości, leczenie, itd.). Zdaniem referendarza, w przedstawionej sytuacji opłacenie kosztów ustanowienia radcy prawnego z wyboru wiązałoby się z uszczerbkiem utrzymania koniecznego skarżącego w zakresie jego bieżących, niezbędnych potrzeb. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że strona wykazała spełnienie przesłanek z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., co uzasadnia przyznanie stronie prawa pomocy w żądanym zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego. Mając powyższe na uwadze oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.