II SAB/Lu 365/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Protokolant Referent Bartłomiej Maciak, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 21 października 2014 r. sprawy ze skargi W. K.-W. na bezczynność Spółki Akcyjnej w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę. W piśmie z dnia 2 maja 2014 r. W. K.-W. zwrócił się do P. D. S.A. Oddział L. o udostępnienie informacji publicznej poprzez przesłanie kserokopii pełnej dokumentacji dotyczącej podstawy prawnej wybudowania oraz eksploatacji urządzeń przesyłowych na nieruchomości będących własnością skarżącej i J. K., położonych w L. przy ul. M., nr ewid. 6/4 i 5/4. W odpowiedzi na powyższe pismo Spółka przesłała decyzję z dnia [...] o nr [...] odmawiającą udostępnienia wnioskowanej informacji na podstawie art. 17 ust. 1 w zw. z art. 16 ust. 1, 2 oraz art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej oraz pismo z tego samego z dnia o nr L.dz.11774/GR/RZ/ZP/JS/2014 dotyczące roszczeń w związku z funkcjonowaniem urządzeń infrastruktury elektroenergetycznej na terenie działek gruntu nr 6/4 i 5/4 położonych w L., w pobliżu ul. M. W. K. – W. mając na uwadze powyższe pisma Spółki ponownie pismem z dnia 18 lipca 2014r. wezwała ją do przedstawienia żądanej informacji publicznej w ciągu 7 dni od dnia otrzymania pisma pod rygorem skierowania sprawy na drogę sądową. Wobec tego, że wnioskodawczyni nie otrzymała dokumentacji, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność P. D. S.A. w L. polegającą na nieudostępnieniu informacji. Na podstawie art. 2 ust. 1 i art. 10 ust. 1, art. 13 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej skarżąca wniosła o zobowiązanie Spółki do natychmiastowego ujawnienia informacji publicznej w postaci wydania kserokopii kompletnej dokumentacji stanowiącej podstawę prawną lokalizacji i budowy 2 słupów energetycznych wraz z infrastruktur ą techniczną. W odpowiedzi na skargę Spółka wniosła o umorzenie postępowania lub odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie. Uzasadniając swoje stanowisko spółka przedstawiła dotychczasowy przebieg postępowania w sprawie i stwierdziła, że wniosek skarżącej o udostępnienie określonych informacji jako ewentualnej informacji publicznej, w postaci przygotowania stosownych kserokopii dokumentów stanowiących podstawę podjęcia decyzji o posadowieniu tych urządzeń strona sformułowała dopiero w piśmie z dnia 2 maja 2014r. (wpływ do organu 5 maja 2014r.) w ramach podnoszonych jednocześnie roszczeń cywilnych. Skarżąca jednak nie sprecyzowała żądania, wniosek był ogólny i nie wskazywał jakich linii i urządzeń dotyczy, oraz konkretnie jakich dokumentów domaga się strona. Wobec tego, że strona żądała jedynie o przygotowaniu i skompletowaniu dokumentów, Spółka wydała decyzję na podstawie art. 17 ust. 1 w zw. z art. 16 ust. 1, 2 oraz art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej i odmówiła formalnie udzielenia żądanych informacji, posłując w szczególności powołując się na tajemnicę przedsiębiorstwa – pismo z dnia 16 maja 2014r., nr L.dz.11775/GR/RZ/ZP/JS/2014. W tym samym dniu również wystosował pismo dotyczące roszczeń cywilnych. Tym samym zdaniem Spółki nie była bezczynna i udzieliła stosownej odpowiedzi na wniosek w terminie 14 dni, w tym m.in. wydała decyzję z dnia [...], którą strona otrzymała w dniu 19 maja 2014r. Strona nie wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy, a błędnie skargę z dnia 31 lipca 2014r. na bezczynność do WSA w Lublinie. Ponadto – w ocenie Spółki - wnioskowane informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa, która jest z mocy art. 5 ust 2, oraz art. 2 ust 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej wyłączona od obowiązku udostępnienia. W stosunku do tych informacji Spółka uznaje je za tajemnicę przedsiębiorstwa, w tym podejmując określone czynności wewnętrzne oraz organizacyjne w celu ich ochrony przed ich udostępnianiem osobom trzecim. Nadto tajemnica wynika z faktu, iż materiały te dotyczą sieci elektroenergetycznej, w przedmiocie której realizowane są zadania przedsiębiorstwa w zakresie funkcjonowania sytemu elektroenergetycznego i bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej o istotnym znaczeniu dla wykonywania zadań operatora sytemu dystrybucyjnego. Tajemnica również wynika z uwagi na ich znaczenie dla prawidłowości funkcjonowania sieci dla całego kraju, co potwierdza fakt, że Spółka objęta jest (cz. II Załącznika, pod poz. 1) treścią rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 października 2010 r. w sprawie wykazu przedsiębiorców o szczególnym znaczeniu gospodarczo- obronnym (Dz. U. Nr 198, poz. 1314 ze zm.). Poza tym Spółka wskazała, że wniosek dotyczył decyzji administracyjnych, a więc aktów podlegających udostępnieniu w trybie określonym kodeksem postępowania administracyjnego zgodnie z art. 73 kpa. Jak i podniosła, że żądanie dotyczy podmiotu, który nie jest objęty stosowaniem ustawy o dostępie do informacji publicznej, a wnioskowane informacje nie stanowią informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., kontrola działalności organów administracji sprawowana przez sądy w zakresie zgodności z prawem obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów. Organ administracji pozostaje w bezczynności w przypadku niezałatwienia sprawy w ustawowym terminie określonym bądź w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 35 kpa) bądź w przepisach szczególnych, m.in. w ustawie z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz.U. z 2014r., poz.782 ze zm.), zwanej dalej "u.d.i.p." bądź w przypadku niepodjęcia innych działań wynikających z przepisów procesowych, mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji (por. wyrok NSA z dnia 20 lipca 1999r., I SAB 60/99, OPS 2000, Nr 6, poz.87). W świetle art. 149 § 1 P.p.s.a. - sąd uwzględniając skargę na bezczynność zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności wynikających z przepisów prawa, a także stwierdza, czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W sprawie niniejszej nie ma podstaw do zobowiązania organu do podjęcia takich czynności. Jak bowiem wynika z akt sprawy W. K.-W. wniosła skargę na bezczynność P. D. S.A. polegającą na nierozpoznaniu jej wniosku z dnia 2 maja 2014r. o udzielenie informacji publicznej. Z przepisów u.d.i.p. wynika, że podmiot zobowiązany do udostępniania informacji publicznej ma obowiązek podjąć określone w tej ustawie czynności, nawet jeśli żądane informacje nie stanowią informacji publicznej - w terminie wskazanym w art. 13 u.d.i.p., tj. bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Jeśli zatem wniosek dotyczy informacji będącej informacją publiczną organ ma obowiązek: 1) udostępnić tę informację w formie czynności materialno – technicznej w sposób i w formie zgodny z wnioskiem (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.) lub 2) wydać na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. decyzję o odmowie jej udostępnienia w razie uznania, że zachodzą podstawy do takiej odmowy, np. wynikające z art. 5 u.d.i.p. lub 3) udzielić informacji, o których mowa w art. 13 ust. 2 i art. 14 ust. 2 u.d.i.p., wyjaśniając przyczyny braku możliwości udostępnienia informacji w terminie bądź zgodnie z wnioskiem, przy jednoczesnym wskazaniu, w jakim terminie (nie dłuższym jednak niż 2 miesiące), w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie (w sytuacji powiadomienia wnioskodawcy o braku możliwości realizacji jego żądania w sposób lub w formie określonych we wniosku, ze wskazaniem innego sposobu lub formy bezzwłocznego udostępnienia informacji, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.) lub 4) poinformować pisemnie wnioskodawcę, że nie posiada żądanej informacji. Bezspornie żądanie skarżącej zawarte we wniosku z dnia 2 maja 2014 r. dotyczyło informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p., gdyż dotyczyło informacji o sprawach publicznych, a wniosek został skierowany do podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej. Przypomnieć należy, że przedmiotem żądania skarżącej były kserokopie "decyzji administracyjnych", dotyczących budowy urządzeń infrastruktury energetycznej, na wskazanych przez wnioskodawczynię działkach. Stosownie do art. 1 ust. 1 u.d.i.p. informację publiczną stanowi każda informacja o sprawach publicznych. Informacją taką jest w szczególności informacja o danych publicznych, w tym "treść i postać dokumentów urzędowych", a zwłaszcza "treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć" (art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a tiret 1 u.d.i.p.). Bez wątpienia zaś dokumentem urzędowym w rozumieniu u.d.i.p jest w świetle art. 6 ust. 2 tej ustawy decyzja administracyjna. Zawiera ona bowiem treść oświadczenia woli, utrwaloną i podpisaną przez funkcjonariusza publicznego. Decyzja taka traci charakter indywidualny poprzez usunięcie z niej danych chronionych ustawą z 1997 r. o ochronie danych osobowych. Tak spreparowana kserokopia decyzji administracyjnej staje się ważną informacją o sposobie działania organu administracji oraz o treści i formie podejmowanych przez ten organ rozstrzygnięć (por. wyrok NSA z dnia 14 czerwca 2012 r., sygn. akt I OSK 609/12, Lex nr 1247188). Decyzje administracyjne i inne dokumenty urzędowe stanowiące podstawę do lokalizacji, budowy czy też przebudowy przez przedsiębiorstwo sieci energetycznej na nieruchomościach innych podmiotów, ze swej istoty stanowią zatem przedmiot informacji publicznej. Stanowisko to znajduje oparcie w utrwalonej linii orzeczniczej sadów administracyjnych, zgodnie z którą dokumenty związane z procesami inwestycyjnymi (w tym decyzje administracyjne, operaty szacunkowe i inne dokumenty) są dokumentami, do których dostęp gwarantuje u.d.i.p., jeżeli znajdują się one w posiadaniu podmiotu, do którego kierowany jest wniosek o taką informację (por. wyroki WSA w Krakowie: z dnia 15 stycznia 2013 r., sygn. akt II SAB/Kr 184/12 oraz z dnia 28 stycznia 2013 r., sygn. akt II SAB/Kr 212/12, publ. CBOSA: wyroki WSA w Poznaniu: z dnia 29 maja 2008 r., sygn. akt IV SA/Po 545/07, Lex nr 516697 oraz z dnia 19 grudnia 2007 r., sygn. akt IV SA/Po 652/07, Lex nr 460751). Zdaniem Sądu, wbrew twierdzeniu przedstawionemu w odpowiedzi na skargę przez Spółkę P., treść wniosku skarżącej została sformułowana w sposób wystarczająco precyzyjny, by jego adresat mógł ustalić zakres żądanych informacji. Wprawdzie skarżąca wskazała, że domaga się udostępnienia decyzji stanowiących podstawę budowy linii elektroenergetycznych, jednak żądanie to jednocześnie ograniczyła do dokumentacji dotyczącej konkretnych działek, wskazując przy tym ich numer ewidencyjny i miejsce położenia. W ocenie Sądu dane te stanowiły wystarczającą informację dla skonkretyzowania zakresu wniosku. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że skoro Spółka P. D. S.A. jest podmiotem zobowiązanym do udostępniania informacji publicznych, a wniosek skarżącej dotyczył właśnie takich informacji, to wbrew przekonaniu Spółki przedmiotowy wniosek podlegał załatwieniu zgodnie z przepisami u.d.i.p. Jednak jak wynika z akt sprawy - w dniu [...] (nr [...]), a więc jeszcze przed wniesieniem skargi na bezczynność organ wydał decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej na podstawie art. 17 ust. 1 w zw. z art. 16 ust. 1, 2 oraz art. 5 ust. 2 u.d.i.p. Okoliczność tą podnosi w skardze także pełnomocnik skarżącej. Jak wyżej wskazano, takie załatwienie wniosku było dopuszczalne. Zatem w sytuacji występującej w sprawie zobowiązywanie organu do załatwienia tego żądania jest bezzasadne, bowiem organ nie pozostaje w bezczynności. Z tych względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało oddalić skargę.