II SAB/Lu 37/21

PostanowienieWSA w Lublinie2021-05-12

Skład orzekający: Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny powinien umorzyć postępowanie w sprawie skargi na bezczynność organu, gdy organ uwzględnił skargę i wydał decyzję odmawiającą udostępnienia informacji publicznej, a skarżący cofnął skargę?
Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie, ponieważ organ uwzględnił skargę na bezczynność, wydając decyzję odmawiającą udostępnienia informacji publicznej, a następnie skarżący skutecznie cofnął skargę. Zbieg tych okoliczności sprawił, że postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Sąd zasądził od organu na rzecz skarżących zwrot kosztów postępowania, zgodnie z przepisami PPSA dotyczącymi uwzględnienia skargi przez organ.
Stan faktyczny
Skarżący złożyli skargę na bezczynność Spółki w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Spółka wniosła o umorzenie postępowania, wskazując, że uwzględniła skargę i wydała decyzję odmawiającą udostępnienia informacji. Skarżący, reprezentowani przez pełnomocnika, cofnęli skargę w związku z wydaniem tej decyzji i wnieśli o zasądzenie od Spółki kosztów postępowania.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie i zasądzono od P. D. S. A. z siedzibą w L. na rzecz K. C. i S. C. kwotę 614 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. [...] II SAB/Lu 37/21 P O S T A N O W I E N I E Dnia 12 maja 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. C. i S. C. na bezczynność P. D. S. A. z siedzibą w L. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: I. umorzyć postępowanie; II. zasądzić od P. D. S. A. z siedzibą w L. na rzecz K. C. i S. C. kwotę 614 (sześćset czternaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Sygn. akt II SAB/Lu [...] U Z A S A D N I E N I E W dniu 16 marca 2021 r. do siedziby P. D. S..A.. w L. (dalej: Spółka) wpłynęła skarga K. C. i S. C. na bezczynność Spółki polegającą na nierozpoznaniu wniosku skarżących o udostępnienie informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę Spółka wniosła o umorzenie postępowania, wskazując, że uwzględniła w całości wniesioną skargę i 18 marca 2021 r. wydała decyzję nr [...] o odmowie udostępnienia żądanych przez skarżących informacji. Jednocześnie Spółka wniosła o zasądzenie od strony przeciwnej na swoją rzecz kosztów postępowania. W piśmie skierowanym do Sądu, złożonym 7 kwietnia 2021 r., skarżący (reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika) oświadczyli, że w związku z wydaniem opisanej wyżej decyzji, cofają wniesioną skargę i wnoszą o zasądzenie od Spółki kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Z art. 161 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) wynika m.in., że sąd umarza postępowanie, gdy skarżący skutecznie – w rozumieniu art. 60 p.p.s.a. – cofnął skargę (pkt 1), a także gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe (pkt 3), w szczególności, gdy organ uwzględnił w całości skargę na bezczynność i w terminie 30 dni od daty jej otrzymania zakończył postępowanie decyzją – zgodnie z art. 54 § 3 p.p.s.a. Zdaniem Sądu, w rozpoznawanej sprawie, na skutek wydania omawianej decyzji autokontrolnej oraz skutecznego cofnięcia skargi przez stronę skarżącą, zachodzą obie opisane wyżej podstawy umorzenia postępowania. W związku z tym postępowanie podlegało umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i pkt 3 p.p.s.a. W tej sytuacji, wobec zbiegu dwóch podstaw umorzenia postępowania, z których jedna przewiduje zasądzenie od organu na rzecz strony skarżącej zwrotu kosztów postępowania (umorzenie na skutek wydania decyzji autokontrolnej organu – art. 201 § 1 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a.), a druga nie daje ku temu podstaw – umorzenie na skutek cofnięcia skargi), stwierdzić należało, że nie ma przeszkód do wydania orzeczenia o zwrocie kosztów postępowania w oparciu o art. 201 § 1 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a. (zob. postanowienia NSA z 24 maja 2019 r., I OZ [...] i 4 lipca 2019 r., I OZ [...] oraz postanowienie WSA w Bydgoszczy z 18 stycznia 2021 r., II SA/Bd [...]). Niewątpliwie zatem zasadne było uwzględnienie wniosku skarżących o zasądzenie od Spółki na ich rzecz zwrotu kosztów postępowania, niezbędnych do celowego dochodzenia praw, o czym orzeczono na podstawie art. 200, art. 201 § 1 i art. 205 § 2 p.p.s.a. (zob. uchwała 7 sędziów NSA z 26 listopada 2008 r., I OPS [...]). Koszty te obejmowały wpis od skargi (100 zł), wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika skarżących (480 zł) oraz opłatę skarbową od pełnomocnictw udzielonych pełnomocnikowi przez skarżących (34 zł). Natomiast odnosząc się do zawartego w odpowiedzi na skargę wniosku Spółki o zwrot kosztów postępowania, wyjaśnić należy, że obowiązujące przepisy p.p.s.a. nie przewidują możliwości zasądzenia od skarżącego na rzecz organu (w takiej roli występuje Spółka w niniejszej sprawie – art. 32 p.p.s.a.) kosztów postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło