II SAB/Lu 372/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący - sędzia NSA Jerzy Dudek po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. W. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie wniosku z dnia 13 maja 2013 r. w sprawie świadczeń z pomocy społecznej w zakresie wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy p o s t a n a w i a odmówić przyznania Z. W. prawa pomocy. W dniu 24 maja 2013 r. Z. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie wniosku z dnia 13 maja 2013 r. w sprawie świadczeń z pomocy społecznej, żądając jednocześnie przyznania prawa pomocy. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Zatem, nawet jeśli zachodzą przesłanki związane z trudną sytuacją materialną strony, określone w art. 246 p.p.s.a., oczywista bezzasadność skargi wyłącza możliwość przyznania stronie prawa pomocy. Oczywista bezzasadność skargi zachodzi wówczas, gdy przepisy prawa niepodlegające różnej wykładni w sposób jasny i jednoznaczny wykluczają możliwość uwzględnienia żądania skarżącego. Z sytuacją taką mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Skarga Z. W. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie wniosku z dnia 13 maja 2013 r. w sprawie świadczeń z pomocy społecznej podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. z powodu niewyczerpania przez skarżącego środka zaskarżenia przysługującego mu w administracyjnym toku instancji. Z uwagi na powyższe, należało odmówić skarżącemu przyznania prawa pomocy w oparciu o dyspozycję art. 247 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, sąd orzekł jak w sentencji.