II SAB/Lu 38/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy Marcin Małek po rozpoznaniu w dniu 4 maja 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą w W. na bezczynność Burmistrza Miasta Międzyrzec Podlaski w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Pismem z 30 stycznia 2023 r. Stowarzyszenie [...] z siedzibą w W. (dalej jako: "strona skarżąca") złożyło skargę na bezczynność Burmistrza Miasta Międzyrzec Podlaski w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 3 kwietnia 2023 r., wezwano stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez nadesłanie dokumentu (lub jego uwierzytelnionego odpisu) określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej oraz wskazanie adresu poczty elektronicznej umożliwiającego doręczanie pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Korespondencja zawierająca powyższe wezwanie została doręczona stronie skarżącej na adres podany w skardze 13 kwietnia 2023 r. (k. 18 akt sądowych). Do dnia wydania niniejszego postanowienia wskazane braki formalne skargi nie zostały usunięte. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza ustalenie, czy skarga została wniesiona z zachowaniem wszelkich wymogów formalnych przewidzianych przez przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 259; dalej jako p.p.s.a.). Stosownie do art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym, określa art. 46 i art. 47 p.p.s.a. Stosownie do treści art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: p.p.s.a.). każde pismo strony - w tym skarga - powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W przypadku gdy stroną jest osoba prawna lub jednostka organizacyjna mająca zdolność sądową, podmioty które je reprezentują mają obowiązek wykazać swoje umocowanie właściwym dokumentem. Natomiast, gdy pismo (odpowiednio skarga) wnoszone jest w postaci elektronicznej - zgodnie z art. 46 § 2a in principio p.p.s.a. powinno ponadto zawierać adres do doręczeń elektronicznych. W związku z tym, że wniesiona skarga posiadał przywołane braki, w sprawie został zastosowany art. 49 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod odpowiednim rygorem. W przypadku skargi rodzaj rygoru ustawodawca określił w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Wobec powyższego stanu sprawy, wezwano stronę skarżącą do złożenia dokumentu (lub jego uwierzytelnionego odpisu) określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej oraz do wskazania adresu poczty elektronicznej umożliwiającego doręczanie pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej Pomimo prawidłowego doręczenia wezwania i pouczenia o terminie uzupełnienia braków formalnych skargi, a także o skutkach prawnych zaniechania tej czynności, strona skarżąca nie uzupełniała przedmiotowych braków formalny skargi. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w postanowieniu.