II SAB/Lu 4/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie nierozpatrzenia w terminie odwołania z dnia 9 września 2010 r. (data wpływu do organu 10 września 2010 r.) od decyzji dotyczącej specjalnego zasiłku celowego p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie. W skardze z dnia 30 listopada 2010 r. T. W. zarzuciła Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu bezczynność polegającą na nierozpoznaniu w terminie jej odwołania z dnia 9 września 2010 r. (data wpływu do organu 10 września 2010 r.) od decyzji Wójta Gminy z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie specjalnego zasiłku celowego. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej z uwagi na fakt rozpoznania przedmiotowego odwołania w dniu 14 grudnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Bezczynność organu administracji publicznej ma miejsce wówczas, gdy w prawnie określonym terminie nie podejmie on czynności lub nie wyda stosownego aktu, przy czym stan ten istnieje przynajmniej w dacie orzekania przez sąd administracyjny. W myśl art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", sąd uwzględniając skargę na bezczynność w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 p.p.s.a., zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu. Przepis ten ma zatem zastosowanie, gdy organ, którego bezczynność zaskarżono, pozostaje w bezczynności w dacie orzekania przez sąd administracyjny. Ustanie bezczynności przed tą datą czyni niemożliwym uwzględnienie skargi i nałożenie obowiązku określonego w art. 149 p.p.s.a. Sytuacja taka zaistniała w niniejszej sprawie, gdyż, jak wynika z akt administracyjnych, Samorządowe Kolegium Odwoławcze , decyzją z dnia [...] r., nr [...], po rozpoznaniu przedmiotowego odwołania T. W. od decyzji Wójta Gminy z dnia [...] r., nr [...], przyznającej specjalny zasiłek celowy w formie pomocy rzeczowej – 500 kg węgla, orzekło: 1. uchylić zaskarżoną decyzję w całości, 2. przyznać specjalny zasiłek celowy w wysokości 400 zł na zakup opału, 3. w przypadku zrealizowania przed otrzymaniem niniejszej decyzji przyznanego zaskarżoną decyzją świadczenia rzeczowego, gdy cena tego świadczenia była niższa niż 400 zł, zobowiązać organ pierwszej instancji do przekazania wnioskodawczyni wartości różnicy świadczeń. W tej sytuacji postępowanie w niniejszej sprawie podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn (niż wskazane w pkt 1 i 2 tego przepisu) stało się bezprzedmiotowe. Przepis ten ma bowiem zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu – w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a tej ustawy – organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności (uchwała NSA z dnia 26 listopada 2008 r., I OPS 6/08, ONSAiWSA 2009, nr 4, poz. 63). Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.