II SAB/Lu 400/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu w dniu 18 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie wniosku z dnia 11 grudnia 2012 r. o wznowienie postępowania administracyjnego w sprawie specjalnego zasiłku celowego na zakup bojlera i opału p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Z. W. złożył do Sądu skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie wniosku z dnia 11 grudnia 2012 r. o wznowienie postępowania administracyjnego w sprawie specjalnego zasiłku celowego na zakup bojlera i opału. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: "P.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). Brak wyczerpania środków zaskarżenia, o którym mowa w art. 52 § 1 P.p.s.a., występuje nie tylko wówczas, gdy skarżący nie wniósł środka zaskarżenia przysługującego mu w administracyjnym toku instancji, ale również w przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego po uprzednim wniesieniu środka zaskarżenia przysługującego w postępowaniu administracyjnym, ale przed jego rozpoznaniem przez właściwy organ (postanowienie NSA z dnia 13 maja 2009 r., II GSK 947/08, Legalis; A. Kabat w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Wolters Kluwer, Warszawa 2011, s. 193). Złożenie skargi z naruszeniem przepisu art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a., obliguje Sąd do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., który stanowi, iż Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn (niż określone w pkt 1-5) wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 37 § 1 K.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W dniu 5 czerwca 2013 r. skarżący złożył w jednym piśmie (datowanym na dzień 2 czerwca 2013 r.): - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w niniejszej sprawie skierowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego , - skargę na bezczynność Kolegium w tejże sprawie adresowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. W tej sytuacji Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie miało możliwości ustosunkowania się do tego wezwania i ewentualnego usunięcia stanu bezczynności przed złożeniem skargi na bezczynność. Oznacza to, że w niniejszej sprawie Z. W. przed wniesieniem skargi do Sądu nie wyczerpał środków zaskarżenia, jakie służyły mu w administracyjnym toku instancji. Skarga podlega zatem odrzuceniu jako niedopuszczalna w myśl art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w postanowieniu.