II SAB/Lu 401/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska, Sędziowie NSA Grażyna Pawlos-Janusz, NSA Krystyna Sidor (sprawozdawca), Protokolant Referent Julita Kula, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 21 listopada 2013 r. sprawy ze skargi Z. W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie nierozpatrzenia skargi z dnia 31 grudnia 2012 r. I. oddala skargę; II. przyznaje adwokat A. S. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną świadczoną z urzędu kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy), w tym 55, 20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) należnego podatku od towarów i usług. Z. W. złożył w dniu 3 czerwca 2013 do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego - skargę na przewlekłą bezczynność tego organu w załatwieniu "skargi" z dnia 31 grudnia 2012 r. w sprawie nr 41/1873/OS/13. W uzasadnieniu podał, że wskazana "skarga" została przekazana przez Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej do organu II instancji i dotyczyła udziału pracownicy ośrodka, która zdaniem skarżącego podlegała wyłączeniu w sprawach jego dotyczących z powodu jej niekompetencji i działania na szkodę skarżącego; wskazał na art. 24 § 1 pkt 5 i § 3 kpa. Skarżący uważa, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze winno wydać orzeczenie w trybie art. 145 kpa; zaznaczył także, że w dniu 24 kwietnia 2013 r. skierował do SKO w Lublinie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wnosiło o jej oddalenie z uwagi na jej bezzasadność wobec podjęcia przez kolegium działań zmierzających do załatwienia skargi i nie pozostawaniu w bezczynności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje: Z akt sprawy wynika, że Z. W. w dniu 31 grudnia 2012 r. złożył do Ośrodka Pomocy Społecznej (data wpływu 3 stycznia 2013 r., L. dz. 28) pismo nazwane skargą, wskazując sygnaturę akt ... Skarga dotyczyła udziału E. W., pracownika ośrodka, w sprawach prowadzonych przez ośrodek. Skarżący wyraził krytyczne uwagi co do jej profesjonalizmu, wskazał w treści art. 231 kpa i 24 § 1 p. 5 kpa i zawarł swoje uwagi do wniosku o świadczenie na zakup opału. Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej przesłał w dniu 14 stycznia 2013 r. powyższe pismo do Samorządowego Kolegium Odwoławczego jako wniosek o wznowienie postępowania lub dokonanie innej czynności z art. 235 kpa. Poinformował jednocześnie, że w sprawie OPS .... została wydana w dniu ...2012 r. decyzja przyznająca Z. W. zasiłek celowy specjalny w kwocie 350 zł z przeznaczeniem na dofinansowanie do zakupu opału i bojlera. Wskazana decyzja została utrzymana w mocy przez SKO decyzją z dnia ... Samorządowe Kolegium Odwoławcze w dniu 13 marca 2013 r. zwróciło organowi I instancji pismo Z. W. zatytułowane "skarga" z dnia 31 grudnia 2012 r., uznając, że przysłano je przedwcześnie, bezpodstawnie i zakwalifikowano jako wniosek o wznowienie postępowania, co nie wynika z jego treści. Jednocześnie podano, że Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 30 października 2012 r. sygn. akt II SA/Lu 650/12 oddalił skargę Z. W. na decyzję z dnia ... 2012 r. znak: ... w przedmiocie przyznania zasiłku celowego specjalnego w wysokości 350 zł z przeznaczeniem na zakup opału i bojlera. Zwracając pismo "skarga" do organu I instancji SKO ... stwierdziło, że skarżący nie sprecyzował żądania przez co nie można wykluczyć właściwości Ośrodka Pomocy Społecznej do załatwienia wniosku. Wątpliwość tę należy wyjaśnić przez zapytanie w trybie art. 64 § 2 kpa. Pełnomocnik SKO na rozprawie sądowej w dniu 21 listopada 2013 r. przedłożył pisma, z których wynika, że skarżący nie odpowiedział na skierowane do niego w dniu 25 marca 2013 r. przez organ I instancji wezwanie do sprecyzowania wniosku i odmówił przyjęcia wezwania. Należy podnieść, że bezczynność zachodzi wtedy, gdy organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub prowadził je opieszale i mimo ustawowego obowiązku nie zakończył wydaniem w terminie stosownego aktu lub nie podjął odpowiedniej czynności. W sprawie niniejszej skarżący swoje pismo z dnia 31. 12. 2012 r. nazwane "skargą" skierował do organu I instancji, a nie do SKO. Pismo poddawało krytyce udział pracownika ośrodka i nie zawierało sprecyzowanych wniosków. Powołane sygnatury akt dotyczyły sprawy, która została prawomocnie zakończona wyrokiem sądu administracyjnego z dnia 30 października 2012 r. w sprawie II SA/Lu 650/12 oddalającym skargę na decyzję w przedmiocie przyznania skarżącemu specjalnego zasiłku celowego. Organ I instancji przesłał w dniu 21.01.2013 skargę do załatwienia SKO dowolnie interpretując jej treść, jakoby skarżący złożył wniosek o wznowienie postępowania bez uprzedniego wyjaśnienia w trybie art. 64 § 2 kpa treści wniosku i zażądania od skarżącego wyraźnego wypowiedzenia się w tej kwestii. Samorządowe Kolegium Odwoławcze prawidłowo zwróciło pismo organowi I instancji celem wyjaśnienia rzeczywistej treści wniosku, gdyż ten właśnie organ sam nie był uprawniony do interpretowania żądania strony. Z tych względów skarga na bezczynność SKO jako bezzasadna podlega oddaleniu na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270). O wynagrodzeniu dla adwokata z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu orzeczono na podstawie art. 250 § 1 cyt. ustawy.