II SAB/Lu 41/13

PostanowienieWSA w Lublinie2013-06-20

Skład orzekający: Grażyna Pawlos-Janusz, Joanna Cylc-Malec, Maria Wieczorek-Zalewska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalne, gdy nie zmierza do obejścia prawa i nie powoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności?
Ratio decidendi
Cofnięcie skargi na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalne, jeżeli nie zmierza do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. W przypadku skutecznego cofnięcia skargi, postępowanie sądowe ulega umorzeniu.
Stan faktyczny
T. W. wniosła skargę na bezczynność Wójta Gminy N. w przedmiocie nieprzekazania skargi dotyczącej zasiłku okresowego. Pełnomocnik skarżącej, ustanowiony w ramach prawa pomocy, cofnął skargę. Sąd rozpoznał sprawę w przedmiocie umorzenia postępowania i przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie i przyznano adwokatowi A.S. od Skarbu Państwa kwotę 295,20 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska (sprawozdawca), Protokolant Starszy referent Agnieszka Wojtas, po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2013 r. na rozprawie sprawy ze skargi T. W. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie nieprzekazania skargi z dnia 21 października 2012 r. dotyczącej zasiłku okresowego p o s t a n a w i a I. umorzyć postępowanie; II. przyznać adwokatowi A.S. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) należnego podatku od towarów i usług. T. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Wójta Gminy N. w przedmiocie nieprzekazania skargi z dnia 21 października 2012r. dotyczącej zasiłku okresowego. W piśmie z dnia 13 czerwca 2013r. pełnomocnik T. W. ustanowiony w ramach prawa pomocy oświadczył, że cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Tekst jedn. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), cofnięcie skargi jest dopuszczalne, jeżeli nie zmierza ono do obejścia prawa lub nie spowoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. W rozpatrywanej sprawie nie zachodzi żadna z okoliczności czyniących cofnięcie skargi niedopuszczalnym. Z tych względów na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 powyższej ustawy należało postępowanie w sprawie umorzyć. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu Sąd orzekł na podstawie art. 250 tej ustawy oraz § 19 pkt 1 w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 litera c i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 461).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło