II SAB/Lu 415/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. O. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie nierozpoznania pisma z dnia 9 maja 2014 r. w sprawie świadczeń z pomocy społecznej postanawia odrzucić skargę. R. O. wniosła w dniu 4 września 2014 r. (data wpływu do organu) skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie nierozpoznania pisma z dnia 9 maja 2014 r. w sprawie świadczeń z pomocy społecznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., skarga do sądu administracyjnego jest dopuszczalna po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jakie służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem administracji. Jednym ze środków zaskarżenia jest wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, które przysługuje stronie na niezałatwienie sprawy (w terminie określonym w art. 35 K.p.a., w przepisach szczególnych bądź w terminie ustalonym w myśl art. 36) lub na przewlekłe prowadzenie postępowania, jeżeli nie ma organu wyższego stopnia, do którego strona mogłaby wnieść zażalenie. (art. 37 § 1 K.p.a.) Taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie, bowiem skarga dotyczy bezczynności Samorządowego Kolegium Odwoławczego , a zatem skarżąca powinna najpierw zwrócić się do Kolegium z wezwaniem o usunięcie naruszenia prawa, a dopiero potem może wnieść skargę do sądu administracyjnego na bezczynność postępowania tego organu. Tymczasem pomimo wezwania skarżącej przez Sąd w dniu 28 listopada 2014r. (potwierdzenie odbioru, k. 14) do wyjaśnienia, czy składała do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zgodnie z art. 37 K.p.a. w sprawie nierozpoznania jej pisma z dnia 11 lipca 2014 r. – strona nie nadesłała odpowiedzi na powyższe wezwanie, a termin w wezwaniu upłynął bezskutecznie w dniu 5 grudnia 2014 r. Z tych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. skargę należało odrzucić.