II SAB/Lu 42/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. na przewlekłość postępowania Starosty w przedmiocie zezwolenia na zalesienie gruntów rolnych p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza analiza jej dopuszczalności. Jedną z przyczyn niedopuszczalności skargi jest wyrażona w art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a.", zasada powagi rzeczy osądzonej. Zasada ta sprowadza się do tego, że sąd nie może dwukrotnie rozpoznawać merytorycznie tej samej sprawy, tzn. pomiędzy tymi samymi stronami i w tym samym przedmiocie. Z tego względu stosownie do treści powołanego wyżej przepisu sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została prawomocnie osądzona. W dniu 19 marca 2018 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarga M. G., złożona przez jego pełnomocnika J. G. na przewlekłość postępowania Starosty w przedmiocie zezwolenia na zalesienie działki nr [...] w miejscowości B., gmina S.. W ocenie Sądu, niniejsza sprawa, objęta skargą M. G. jest tożsama ze sprawą prowadzoną pod sygn. akt II SAB/Lu 109/17. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż sprawa o sygn. akt II SAB/Lu 109/17 zarejestrowana została jako pierwsza, przed niniejszą sprawą i jest w toku, na skutek skargi kasacyjnej oczekuje na rozpoznanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Stan ten będzie zatem trwał aż do momentu uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie w tejże sprawie. Wobec powyższego Sąd uznał, że niniejsza skarga M. G. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Starostę w sprawie zezwolenia na zalesienie gruntów rolnych jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Niemożliwym z mocy prawa jest bowiem prowadzenie postępowania sądowoadministracyjnego pomiędzy tymi samymi stronami i w tej samej sprawie. Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 58 ust. 1 pkt 4 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji