II SAB/Lu 425/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej - w zakresie zwrotu opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem p o s t a n a w i a zwrócić z urzędu Wójtowi Gminy kwotę 100 (sto) złotych tytułem omyłkowo uiszczonej opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem. Wyrokiem z dnia 13 listopada 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, uwzględniając skargę S. S., zobowiązał Wójta Gminy do załatwienia w terminie 14 dni wniosku skarżącego z dnia 15 lipca 2014 r. w części dotyczącej udzielenia informacji o ukończonym przez nią kierunku studiów, dacie ukończenia tych studiów i ocenie końcowej. Pełnomocnik Wójta Gminy w dniu 20 listopada 2014 r. złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku i doręczenie na jego adres tego wyroku wraz z uzasadnieniem. Do wniosku dołączono dowód uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem w wysokości 100 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 225 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: "P.p.s.a.", opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. W myśl zaś art. 234 § 3 P.p.s.a. nie pobiera się opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, podlegający doręczeniu z urzędu. Uzasadnienie wyroku z dnia 8 października 2013 r. sporządzone zostało – stosownie do przepisu art. 141 § 1 P.p.s.a. – z urzędu, a więc opłata kancelaryjna za odpis orzeczenia z uzasadnieniem wniesiona przez Wójta Gminy podlega zwrotowi na koszt organu, stosownie do art. 225 w zw. z art. 234 § 3 P.p.s.a. Z powyższych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.