II SAB/Lu 43/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Leszek Leszczyński, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Ibrom,, Sędzia NSA Krystyna Sidor (sprawozdawca), Protokolant Asystent sędziego Agnieszka Wąsikowska, po rozpoznaniu w dniu 9 października 2007 r. na rozprawie sprawy ze skargi Prokuratora na bezczynność Starosty w przedmiocie nierozstrzygnięcia wniosku o przyznanie nieodpłatnie prawa własności nieruchomości p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie. Prokurator Rejonowy złożył w dniu [...] skargę na bezczynność Starosty zarzucając mu, że nie rozpoznał wniosku B. W. z dnia 25 listopada 2004r. o przyznanie nieodpłatnie prawa do działki położonej w miejscowości P. w Gminie C., oznaczonej nr ewid. 516/1, o pow. 0,5ha. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wyjaśniając, że pismem z dnia 27 grudnia 2006r. powiadomił B. W., iż Starostwo nie ma możliwości pozytywnego załatwienia wniosku. Następnie na rozprawie sądowej w dniu 9 października 2007r. pełnomocnik Starosty Powiatowego złożył do akt sprawy decyzję z dnia [ ... ] ,znak: [... ] o umorzeniu postępowania w sprawie przyznania B. W. prawa własności do przedmiotowej działki. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Istotą żądania dochodzonego w skardze na bezczynność jest więc zobowiązanie organu przez sąd administracyjny do załatwienia sprawy poprzez merytoryczne bądź jedynie formalne (procesowe) rozstrzygnięcie we właściwej w danej sprawie formie. Wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza zatem możliwość uwzględnienia skargi nawet wówczas, gdy ta decyzja lub akt podjęte zostały z naruszeniem terminu przewidzianego do ich wydania (por. wyrok NSA z dnia 16 marca 2000r., I SAB 201/99, niepubl.) Sąd stoi na stanowisku, że w takiej sytuacji postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie art. 161 §1 pkt 3 cyt. ustawy (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wydawnictwo Prawnicze "LexisNexis", Warszawa 2004, s.235) Skoro więc w rozpatrywanej sprawie Starosta Powiatowy decyzją z dnia [ ...] o umorzeniu postępowania administracyjnego formalnie załatwił wniosek B. W. z dnia 25 listopada 2004r., to nie ma podstaw do uwzględnienia skargi na bezczynność tego organu i zobowiązania go do wykonania czynności wskazanych w art.149 ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z powyższych względów postępowanie sądowe jako bezprzedmiotowe należy umorzyć na podstawie art. 161 §1 pkt 3 cyt. ustawy.