II SAB/Lu 43/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. i M. B. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie wydania z akt poświadczonego odpisu pisma właścicieli działek p o s t a n a w i a odrzucić skargę. W dniu 3 kwietnia 2009 r. J. i M. B. wnieśli skargę do Sądu na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie wydania z akt poświadczonego odpisu pisma właścicieli działek. Zarządzeniem z dnia 6 maja 2009 r. skarżący zostali wezwani do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do wykonania powyższego zarządzenia zostało doręczone skarżącym w dniu 14 maja 2009 r. (k.14-15). Termin do wykonania zarządzenia upłynął zatem w dniu 21 maja 2009 r. W zakreślonym przez Sąd terminie skarżący nie uiścili wpisu od skargi, zaś w piśmie procesowym z dnia 15 maja 2009 r., oświadczyli, że cofają skargę i wnoszą o umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: W myśl art. 220 § 1 i § 3 w zw. z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.", sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie został uiszczony należny wpis. W tym przypadku przewodniczący wzywa skarżącego, aby pod rygorem odrzucenia skargi uiścił wpis w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu sąd odrzuca skargę. W przypadku nieopłacenia wpisu sądowego od skargi sąd zobowiązany jest skargę odrzucić, a nie może umorzyć postępowania, nawet gdy skarżący oświadczył, że cofa wniesioną do sądu skargę w myśl art. 60 p.p.s.a. Przepis ten pozwala wprawdzie skarżącemu na cofnięcie skargi i sąd jest tym co do zasady związany, lecz aby cofnięcie skargi było skuteczne, skarga ta musi być należycie opłacona. Skarżący J. i M. B., mimo wezwania przez Sąd, nie uiścili wpisu od skargi w zakreślonym terminie, co oznacza, że skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Z powyższych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.