II SAB/Lu 43/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Jerzy Dudek, Sędziowie sędzia NSA Witold Falczyński (sprawozdawca), sędzia SO del. Iwona Tchórzewska, Protokolant starszy sekretarz sądowy Beata Basak, po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2012 r. na rozprawie sprawy ze skargi P. G. - redaktora naczelnego dziennika "[...]" na bezczynność Okręgowego Sądu [...] w przedmiocie nieudzielenia informacji prasowej p o s t a n a w i a I. umorzyć postępowanie; II. zwrócić P. G. - redaktorowi naczelnemu dziennika "[...]" kwotę 100 ( sto ) złotych z tytułu uiszczonego wpisu, którą wypłacić z sum budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie P. G. – redaktor naczelny dziennika "Ł." w dniu [...] maja 2012 r. (data wpływu) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Okręgowego Sądu Łowieckiego Polskiego Związku Łowieckiego w L. w przedmiocie nieudzielania informacji prasowej. W piśmie z dnia [...] czerwca 2012 r. nadesłanym do tut. Sądu pełnomocnik skarżącego oświadczył, iż w związku z udzieleniem przez Okręgowy Sąd Łowiecki żądanej informacji i umożliwieniem wglądu w akta sprawy będącej w zainteresowaniu redakcji dziennika "Ł.", cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę i sąd jest tą czynnością związany. Jednakże sąd może uznać cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W myśl zaś art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności wskazujące na to, iż cofnięcie skargi przez pełnomocnika skarżącego zmierza do obejścia prawa lub spowoduje utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Dlatego też – na podstawie powołanego art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – postępowanie należało umorzyć. W związku z cofnięciem skargi należało jednocześnie – na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – zwrócić skarżącemu uiszczony przez niego wpis sądowy w wysokości 100 zł. Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.