II SAB/Lu 440/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Witold Falczyński, Sędziowie Sędzia WSA Jacek Czaja (sprawozdawca), Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska, Protokolant Referent Paulina Nagajek, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 16 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] [...]z siedzibą w W. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje Wójta Gminy [...] do załatwienia wniosku Stowarzyszenia [...][...]z siedzibą w W. z dnia 18 listopada 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku; II. stwierdza, że bezczynność Wójta Gminy [...]miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; III. [...][...]z siedzibą w W. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu 4 lipca 2013 r. do Urzędu Gminy [...] wpłynęła skierowana do Sądu skarga Stowarzyszenia [...] z siedzibą w W. na bezczynność Wójta Gminy [...] polegającą na nieudzieleniu informacji publicznej. Strona skarżąca zażądała zobowiązania organu do udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem. W uzasadnieniu skargi Stowarzyszenie podniosło, że w dniu 18 listopada 2012 r. zwróciło się do Wójta Gminy [...] o wskazanie liczby wniosków o udzielenie informacji publicznej, które wpłynęły do organu w latach 2011-2012 oraz o udostępnienie ewidencji tych wniosków. Wniosek został przesłany organowi pocztą elektroniczną na adres: "[...]". Jako sposób przekazania żądanej informacji stowarzyszenie wskazało przesłanie jej na adres poczty elektronicznej: "[...]". Strona skarżąca podniosła, że do dnia wniesienia skargi Wójt Gminy [...] nie podjął żadnej czynności zmierzającej do rozpoznania przedmiotowego wniosku. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy [...] wniósł o oddalenie skargi. Organ podkreślił, iż w jego ocenie żądane informacje nie mają charakteru informacji publicznej. wskazując. Świadczy o tym fakt, że wójt jako organ gminy nie prowadzi odrębnych urzędowych rejestrów wpływających wniosków o udzielenie informacji publicznej, zaś udzielenie żądanej przez stronę skarżącą informacji oznaczałoby podjęcie przez organ działań badawczych co do liczby wniosków, które wpłynęły do tego organu w latach 2011-2012. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga jest zasadna. Zgodnie z art. 149 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności określonej w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. (T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 109). Organ administracji pozostaje w bezczynności w szczególności w przypadku, gdy nie udzielił zainteresowanej jednostce żądanej przez nią informacji publicznej stosownie do przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198 ze zm.), zwanej dalej: "ustawą". W rozpoznawanej sprawie jest bezspornym, że Wójt Gminy [...] jako organ władzy publicznej, jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy. Organ ten kwestionuje natomiast to, że informacja objęta wnioskiem strony skarżącej z dnia 18 listopada 2012 r., stanowi informację publiczną. Stanowisko to jest niezasadne. W świetle art. 1 ust. 1 ustawy informację publiczną, w rozumieniu tej ustawy, stanowi "każda informacja o sprawach publicznych". i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie Z art. 61 ust. 1 Konstytucji wynika, że w odniesieniu do organu władzy publicznej, jakim jest wójt gminy, informacją publiczną jest informacja o działalności takiego organu. Zakres przedmiotowy pojęcia informacji publicznej jest zatem niewątpliwie bardzo szeroki. Ustawodawca, precyzując treść analizowanego pojęcia, wskazał w art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. e ustawy, że obejmuje ono w szczególności informacje o zasadach funkcjonowania organów władzy publicznej, to jest o "stanie przyjmowanych spraw, kolejności ich załatwiania lub rozstrzygania". W ocenie Sądu nie ulega wątpliwości, że żądana przez stronę skarżącą informacja dotycząca wskazania liczby wniosków o udzielenie informacji publicznej, jakie wpłynęły do Wójta Gminy [...] w latach 2011-2012 oraz o udostępnienie ewidencji tych wniosków we wskazanym okresie, stanowi informację, o której mowa w powołanym art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. e ustawy. Informacje dotyczące wpływu wniosków dotyczących udostępnienia informacji publicznej (ilości), a także dane co do prowadzonego przez organ rejestru tych wniosków, ze swej istoty stanowią "informacje o sprawach publicznych". Organy władzy publicznej mają zatem, stosownie do art. 1 ust. 1 ustawy, obowiązek udostępniania takich informacji. Wbrew twierdzeniom Wójta, organ ten był więc zobligowany do udzielenia skarżącemu Stowarzyszeniu żądanej przez ten podmiot informacji. Należy podkreślić, iż udostępnienie informacji publicznej następuje w drodze czynności materialno-technicznej, w formie określonej przez wnioskodawcę. We wniosku z dnia 18 listopada 2012 r. jako sposób udostępnienia informacji strona skarżąca wskazała przesłanie jej za pośrednictwem poczty elektronicznej na adres: "[...]". W sprawie jest nie kwestionowanym, iż Wójt Gminy [...] nie wywiązał się z obowiązku rozpoznania wniosku strony skarżącej z dnia 18 listopada 2012 r. Organ nie udzielił bowiem żądanej informacji w drodze czynności materialno-technicznej (art. 13 ust. 1 ustawy), nie wydał decyzji o odmowie udostępnienia żądanej informacji publicznej albo o umorzeniu postępowania (art. 16 ust. 1 w związku z art. 5 ust. 1 i 2 ustawy) ani nie powiadomił pisemnie wnioskodawcy o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i nie wskazał, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie, jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 2 ustawy) Oznacza to, że organ ten dopuścił się bezczynności w niniejszej sprawie. Należy podkreślić, iż o rozpoznaniu wniosku strony skarżącej w części dotyczącej żądania udostępnienia ewidencji wniosków o udostępnienie informacji publicznej za lata 2011 – 2012 nie może świadczyć treść odpowiedzi na skargę złożona w niniejszej sprawie. Jakkolwiek w piśmie tym organ zawarł informację, iż nie prowadził on (i nie prowadzi) tego rodzaju ewidencji, to pismo to było skierowane do Sądu, a nie do strony skarżącej, nie można go zatem uznać za odpowiedź na wniosek skarżącego Stowarzyszenia z dnia 18 listopada 2012 r. w części dotyczącej przedmiotowego rejestru wniosków. W związku z powyższym, na podstawie art. 149 § 1 zdanie 1 P.p.s.a., Sąd zobowiązał organ do załatwienia omawianego wniosku w terminie 14 dni od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku. Jednocześnie, w oparciu o treść art. 149 § 1 zdanie 2 P.p.s.a., sąd stwierdził, że bezczynność Wójta Gminy [...] w tym zakresie miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Oceniając tę okoliczność, sąd wziął pod uwagę, iż organ w żaden sposób nie odniósł się do wniosku strony skarżącej. Sąd uwzględnił również znaczny (ponadroczny) upływ czasu od dnia wniesienia wniosku do dnia wpłynięcia skargi do sądu. Orzeczenie o kosztach zostało wydane na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 P.p.s.a. Z tych wszystkich względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.