II SAB/Lu 45/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Sidor po rozpoznaniu w dniu 19 września 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. M. G. na bezczynność Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie nierozpoznania wniosku z dnia 1 czerwca 2010r. dotyczącego zasiłku celowego p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270), zwanej ppsa, skarga do sądu administracyjnego jest dopuszczalna po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jakie służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem administracji. D. M. G. złożył w dniu 28 lipca 2011r. /data wpływu/ skargę na bezczynność Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej podnosząc, że organ ten nie rozstrzygnął do chwili obecnej jego wniosków "o pomoc okresową i celową", które składał " od dnia 1 maja 2010r. do 28 lipca 2011r." – niniejsza sprawa dotyczy wniosku z dnia 1 czerwca 2010r. W świetle przepisu art. 37 § 1 kpa – przed wniesieniem skargi na bezczynność - skarżącemu przysługiwało zażalenie na niezałatwienie sprawy w ustawowym terminie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. W wykonaniu wezwania Sądu do wyjaśnienia czy skarżący składał zażalenie na bezczynność Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej do organu wyższego stopnia, skarżący nadesłał pismo z dnia 19 sierpnia 2011r., w którym wyraził stanowisko, że "zmiany przepisów pozwalają obywatelom na bezpośrednie składanie skargi na bezczynność organów do sądów administracyjnych z wyłączeniem całej procedury związanej z zażaleniem do drugiej instancji" – do pisma skarżący dołączył jednak "Zażalenie na bezczynność" skierowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego " z datą wpływu do tegoż Kolegium - 19 sierpnia 2011r. Stanowisko skarżącego nie jest uzasadnione, gdyż powołane wyżej przepisy art. 52 § 1 i 2 ppsa oraz art. 37 § 1 kpa nie uległy zmianie i nadal jest wymagane - przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu - wniesienie zażalenia do organu wyższego stopnia. Skarżący M.G. nie wykazał, że przed złożeniem skargi do tut. Sądu składał zażalenie, o którym mowa w powołanych przepisach, a przedłożone wraz z pismem z dnia 19 sierpnia 2011r. "Zażalenie na bezczynność" zostało skierowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego dopiero w dniu 19 sierpnia 2011r., a więc po wniesieniu skargi do Sądu. Skarga nie może być zatem merytorycznie rozpoznana i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa.