II SAB/Lu 45/12

Dnia 17 października 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia SO (del.) Iwona Tchórzewska, po rozpoznaniu w dniu 17 października 2012 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. D. o bezczynność Dyrektora Szkoły Podstawowej w C. S. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a: zawiesić postępowanie. Z. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Dyrektora Szkoły Podstawowej w C. S. w zakresie rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia 15 marca 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej. W dniu 5 lipca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny wydał wyrok w niniejszej sprawie. Skierowana do Dyrektora Szkoły Podstawowej w C. S. przesyłka zawierająca odpis wyroku wraz ze sporządzonym z urzędu uzasadnieniem została Sądowi zwrócona, a jak wynika z uchwały Rady Gminy Susiec z dnia 22 lutego 2012 r., Nr XII/75/12, na mocy tej uchwały Szkoła Podstawowa w C. S. uległa likwidacji z dniem 31 sierpnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 124 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej jako p.p.s.a.) sąd zawiesza postępowanie z urzędu w razie utraty przez stronę zdolności sądowej. Sytuacja tego rodzaju ma miejsce w niniejszej sprawie, gdyż z dniem likwidacji Szkoły Podstawowej w C. S., to jest z dniem 31 sierpnia 2012 r., ustał też byt prawny dyrektora szkoły jako jej organu. W świetle przywołanego przepisu art. 124 § 1 pkt 1 p.p.s.a. powyższa okoliczność obligowała więc Sąd do zawieszenia postępowania. Jednocześnie wskazać należy, że stosownie do treści art. 128 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd postanowi podjąć postępowanie, gdy ustanie przyczyna zawieszenia, w szczególności – w razie utraty zdolności sądowej - od dnia ustalenia ogólnego następcy prawnego. W razie zaś stwierdzenia braku następcy prawnego strony, która utraciła zdolność sądową, a w każdym razie po upływie trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu z tej przyczyny, sąd w myśl art. 130 § 1 zd. 2 p.p.s.a. umorzy postępowanie. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.