II SAB/Lu 46/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu w dniu 1 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. M. na bezczynność Wojewody w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości p o s t a n a w i a odrzucić skargę. H. M. złożył w dniu 21 lipca 2008 r. (data nadania) skargę do Sądu na bezczynność Wojewody w przedmiocie zwrotu wywłaszczonych nieruchomości. Zarządzeniem z dnia 11 sierpnia 2008 r. skarżący został wezwany do wyjaśnienia w terminie 7 dni, czy składał zażalenie do organu wyższego stopnia na bezczynność Wojewody w niniejszej sprawie, jeżeli tak, to do nadesłania kopii tego zażalenia – pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do wykonania powyższego zarządzenia zostało doręczone skarżącemu w dniu 20 sierpnia 2008 r. (k. 20 akt sądowych). W dniu 21 sierpnia 2008 r. złożył on pismo, w którym wyjaśnił, że wyczerpał przysługujące mu środki odwoławcze do organów wyższego stopnia, nie wskazał natomiast, czy składał zażalenie do organu wyższego stopnia na bezczynność Wojewody w niniejszej sprawie ani nie złożył kopii tego zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W myśl bowiem przepisu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: "ustawa"), sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Niedopuszczalność skargi z innych przyczyn obejmuje w szczególności sytuację, gdy skarga została wniesiona z naruszeniem przepisu art. 52 § 1 ustawy, to jest gdy skarżący złożył skargę, pomimo niewyczerpania środków zaskarżenia, jakie służyły mu w administracyjnym toku instancji. Zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Ze złożonego przez skarżącego pisma z dnia 21 sierpnia 2008 r. nie wynika, by składał on zażalenie do organu wyższego stopnia na bezczynność Wojewody w niniejszej sprawie. Skarżący stwierdził wprawdzie, iż "wyczerpał przysługujące mu środki odwoławcze do organów wyższego stopnia", jednakże nie uprawdopodobnił on nawet w żaden sposób faktu wniesienia do organu wyższego stopnia zażalenia na niezałatwienie przez Wojewodę sprawy w terminie ani nie złożył kopii tego zażalenia. Skarga podlega zatem odrzuceniu jako niedopuszczalna w myśl art. 58 § 1 pkt 6 ustawy. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w postanowieniu.