II SAB/Lu 46/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. i M. B. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie niezałatwienia wniosku o sprostowanie lub wyjaśnienie treści decyzji p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie. W dniu 29 kwietnia 2009 r. J. i M. B. wnieśli skargę do Sądu na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie niezałatwienia wniosku o sprostowanie lub wyjaśnienie treści decyzji. W piśmie z dnia 10 czerwca 2009 r. skarżący oświadczyli, że cofają skargę, gdyż zaistniałe po wniesieniu skargi okoliczności powodowały, iż skarga w tej sprawie stała się bezprzedmiotowa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę i sąd jest tą czynnością związany. Jednakże sąd może uznać cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu w rozpoznawanej w sprawie nie zachodzą takie okoliczności, w związku z tym, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, postępowanie należało umorzyć. Z powyższych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.