II SAB/Lu 46/10

PostanowienieWSA w Lublinie2010-07-20

Skład orzekający: Witold Falczyński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, jeśli strona nie wyczerpała środków zaskarżenia przysługujących jej w postępowaniu administracyjnym, w tym zażalenia do organu wyższego stopnia?
Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu pierwszej instancji jest niedopuszczalna, jeśli strona nie wyczerpała środków zaskarżenia przewidzianych w postępowaniu administracyjnym, takich jak zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. Brak wyczerpania tych środków skutkuje odrzuceniem skargi.
Stan faktyczny
Strony wniosły skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na bezczynność Wojewody w sprawie odszkodowania za grunty przyjęte pod ulicę. Sąd wezwał strony do wyjaśnienia, czy złożyły zażalenie na bezczynność do organu wyższego stopnia. Strony wyjaśniły, że takiego zażalenia nie składały.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. L. i W. W. na bezczynność Wojewody w przedmiocie odszkodowania za grunty przyjęte pod ulicę p o s t a n a w i a odrzucić skargę. W. W. reprezentowana przez pełnomocnika Z.S. oraz B. L. wniosły skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na bezczynność Wojewody dotyczącą odszkodowania za grunty przyjęte pod ulicę. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 czerwca 2010 r. B. L. wspólnie z Z. S. zostały wezwane do wyjaśnienia, czy w przedmiotowej sprawie zostało złożone zażalenie na bezczynność Wojewody do organu wyższego stopnia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W terminie otwartym, strony postępowania przesłały pisma z dnia 1 lipca 2010 r. i z 6 lipca 2010, w których wyjaśniły, że w tej sprawie nie występowały z takim zażaleniem. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich, przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W rozpatrywanej sprawie strony skarżące nie skorzystały z przysługującego jej prawa wniesienia zażalenia zgodnie z art. 37 § 1 kpa, który stanowi, że na niezałatwienie sprawy przez organ administracji publicznej w terminie określonym w art. 35 kpa lub ustalonym w myśl art. 36 kpa stronie służy zażalenie do organu administracyjnego wyższego stopnia. W związku z tym, iż skarżące w niniejszej sprawie nie wyczerpały toku postępowania przed organami administracji, skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu pierwszej instancji jest niedopuszczalna i, jako taka, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło