II SAB/Lu 47/07

PostanowienieWSA w Lublinie2007-12-04

Skład orzekający: Maciej Kierek, Joanna Cylc-Malec, Krystyna Sidor

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zasiłku celowego podlega odrzuceniu z powodu niewyczerpania trybu wezwania do usunięcia naruszenia prawa?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego podlega odrzuceniu, jeżeli skarżący nie poprzedził jej wezwaniem właściwego kolegium do usunięcia naruszenia prawa. Wynika to z faktu, że w stosunku do SKO nie przysługuje zażalenie do organu wyższego stopnia, a zatem zastosowanie znajduje tryb przewidziany w art. 52 § 3 PPSA.
Stan faktyczny
M. W. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie odwołania dotyczącego zasiłku celowego. Skarżący podniósł, że SKO nie rozpoznało jego odwołania. Sąd stwierdził, że skarżący nie wezwał organu do usunięcia naruszenia prawa przed wniesieniem skargi.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Kierek, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Sędzia NSA Krystyna Sidor (sprawozdawca), Protokolant Asystent sędziego Łucja Krasińska, po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2007 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zasiłku celowego p o s t a n a w i a odrzucić skargę. M. W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego podnosząc, że organ ten nie rozpoznał jego odwołania od decyzji Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w sprawie zasiłku celowego, przesłanego do Kolegium pismem z dnia [...] Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270), zwanej dalej ppsa, skarga do sądu administracyjnego jest dopuszczalna po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jakie służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem administracji. Jeżeli jednak ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia skargę do sądu administracyjnego można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. (art. 52 § 3 ppsa) W sprawie skargi na bezczynność organu - zgodnie z art. 37 § 1 kpa- takim środkiem zaskarżenia jest zażalenie, które powinno być wniesione do organu administracji publicznej wyższego stopnia. W stosunku do samorządowych kolegiów odwoławczych brak jest jednak organów administracyjnych wyższego stopnia, dlatego na ich bezczynność nie przysługuje zażalenie, o którym mowa w art. 37 § 1kpa. Z tego względu wniesienie skargi do sądu administracyjnego powinno być poprzedzone wezwaniem właściwego kolegium do usunięcia naruszenia prawa zgodnie z powołanym art. 52 § 3 ppsa. Jak wynika z akt sprawy, skarżący M. W. nie zwrócił się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego z żądaniem usunięcia naruszenia prawa poprzez rozpoznanie odwołania i wydanie decyzji, a zatem nie wyczerpał trybu przewidzianego w powołanym przepisie. Z tych względów skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło