II SAB/Lu 47/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Dudek (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia NSA Witold Falczyński, Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Protokolant Stażysta Paulina Gąsławska, po rozpoznaniu w dniu 28 października 2010 r. na rozprawie sprawy ze skargi Z.W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie : nierozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji dotyczącej specjalistycznych usług opiekuńczych p o s t a n a w i a I. umorzyć postępowanie; II. przyznać [...] M. Ch. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) kwotę 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym 52,80 (pięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy), należnego podatku od towarów i usług. W skardze z dnia 17 maja 2010 r. Z. W. zarzucił Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w L. bezczynność polegającą na nierozpoznaniu wniosku z dnia 8 marca 2010 r. o stwierdzenie nieważności decyzji tego organu z dnia [...] października 2005 r. Nr [...] oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Wójta Gminy N. z dnia [...] lipca 2005 r. Nr [...] w przedmiocie specjalistycznych usług opiekuńczych. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej z uwagi na fakt rozpoznania przedmiotowego wniosku w dniu [...] czerwca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Bezczynność organu administracji publicznej ma miejsce wówczas, gdy w prawnie określonym terminie nie podejmie on czynności lub nie wyda stosownego aktu, przy czym stan ten istnieje przynajmniej w dacie orzekania przez sąd administracyjny. W myśl art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na bezczynność w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 p.p.s.a., zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu. Niewątpliwe więc jest, że przepis ten ma zastosowanie, jeśli organ, którego bezczynność zaskarżono, pozostaje w bezczynności w dacie orzekania przez sąd administracyjny. Ustanie bezczynności przed tą datą czyni niemożliwym uwzględnienie skargi i nałożenie obowiązku określonego w art. 149 p.p.s.a. Sytuacja taka zaistniała w niniejszej sprawie, gdyż, jak wynika z akt administracyjnych, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L., decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...] odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji własnej z dnia [...] października 2005 r. Nr [...] oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Wójta Gminy N. z dnia [...] lipca 2005 r. Nr [...] w przedmiocie specjalistycznych usług opiekuńczych, rozpoznając w ten sposób przedmiotowy wniosek Z. W. Zatem bezczynność organu ustała w dniu [...] czerwca 2010 r., a więc przed datą orzekania przez sąd. W rozpoznawanej sprawie poza sporem jest, że organ, którego bezczynność została zaskarżona, nie załatwił sprawy w miesięcznym terminie określonym w art. 35 § 3 k.p.a. Wynika to z zestawienia daty wpływu sprawy do tego organu (16 marca 2010 r.) z datą załatwienia sprawy przez wydanie decyzji ([...] czerwca 2010 r.). Niewątpliwe wiec jest, że sprawa została załatwiona po upływie miesiąca od daty wpływu. Organ odwoławczy pozostawał zatem w bezczynności, jednakże stan ten ustał w dniu [...] czerwca 2010 r., kiedy to Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. wydało decyzję załatwiającą sprawę przed tym organem. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1 i 2 cytowanego przepisu. Załatwienie sprawy przez wydanie decyzji czyni bezprzedmiotowym postępowanie w sprawie ze skargi na bezczynność i uzasadnia umorzenie tego postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. uchwała NSA z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08 – Lex nr 463487). Orzeczenie o zwrocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu uzasadnia treść art. 250 wyżej cytowanej ustawy w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) oraz § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U Nr 163, poz. 1348 ze zm.). Z tych względów należało orzec jak w postanowieniu.