II SAB/Lu 47/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi A. B. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Starostę w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a przyznać A. B. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego o wyznaczenie którego zwrócić się do Okręgowej Izby Radców Prawnych w L.. Skarżący, w zakreślonym terminie (data stempla pocztowego), na urzędowym formularzu symbol PPF wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie ustanowienie radcy prawnego. Wniosku nie uzasadnił oświadczając, że jego uzasadnienie zwiera wniosek złożony w niniejszej sprawie w maju 2016 r. Odpowiadając na wezwanie do nadesłania dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń skarżący w piśmie z dnia 31 maja 2017 r. oświadczył, że wysokość jego stałych miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego wynosi średnio [...] złotych i wyliczył te koszty oraz ich wysokość zaś średnie miesięczne dochody wynoszą [...] złotych z tytułu renty oraz [...] złotych z tytułu wykonywania umowy zlecenia. Oświadczył też, że nie gospodarstwo domowe prowadzi z córkami pozostającymi na jego utrzymaniu, zaś żona jest osobą bezrobotną. Na potwierdzenie powyższego przedłożył dokumenty źródłowe (rachunki, faktury VAT oraz wyciągi z rachunku bankowego). Wynika z nich, że podane kwoty dochodu są kwotami netto. Starszy referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2016 r., poz. 718) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przechodząc na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że zachodzi w niej przesłanka, o której stanowi zacytowany powyżej przepis. Z oświadczeń skarżącego wynika bowiem, że dochody jego gospodarstwa domowego w całości pochłaniają stałe koszty utrzymania koniecznego. W takiej sytuacji zobowiązanie skarżącego do ponoszenia kosztów ustanowienia radcy prawnego z wyboru wiązać będzie się z koniecznością przeznaczenia na ten cel środków finansowych, które przeznacza na pokrycie wydatków związanych z kosztami utrzymania koniecznego. To zaś skutkować będzie powstaniem uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego dla skarżącego oraz jego rodziny. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.