II SAB/Lu 471/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia WSA Joanna Cylc-Malec po rozpoznaniu w dniu 9 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie nierozpoznania skargi z dnia 9 maja 2013 r. dotyczącej wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie specjalnego zasiłku celowego na zakup opału i lekarstw p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. T. W. złożyła do Sądu skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie nierozpoznania skargi z dnia 9 maja 2013 r. dotyczącej wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie specjalnego zasiłku celowego na zakup opału i lekarstw. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: W myśl art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1 – 5 tego przepisu. Skarga kwalifikuje się do odrzucenia w szczególności wówczas, gdy została wniesiona z naruszeniem przepisu art. 52 § 1 p.p.s.a., to jest gdy skarżący złożył skargę, pomimo niewyczerpania środków zaskarżenia, jakie służyły mu w administracyjnym toku instancji. Brak wyczerpania środków zaskarżenia, o którym mowa w art. 52 § 1 p.p.s.a., występuje nie tylko wówczas, gdy skarżący nie wniósł środka zaskarżenia przysługującego mu w administracyjnym toku instancji, ale również w przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego po uprzednim wniesieniu środka zaskarżenia przysługującego w postępowaniu administracyjnym, ale przed jego rozpoznaniem przez właściwy organ (postanowienie NSA z dnia 13 maja 2009 r., II GSK 947/08,Legalis; A. Kabat, w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu..., s. 193). Zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a., na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia lub wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, gdy organem pozostającym w bezczynności jest samorządowe kolegium odwoławcze. W dniu 25 czerwca 2013 r. skarżąca złożyła w jednym piśmie (datowanym na dzień 25 czerwca 2013 r.): - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w niniejszej sprawie skierowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego , - skargę na bezczynność Kolegium w tejże sprawie adresowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. W tej sytuacji Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie miało możliwości ustosunkowania się do tego wezwania i ewentualnego usunięcia stanu bezczynności przed złożeniem skargi na bezczynność. Oznacza to, że w niniejszej sprawie T. W. przed wniesieniem skargi do Sądu nie wyczerpała środków zaskarżenia, jakie służyły jej w administracyjnym toku instancji, co oznacza, że skarga w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. odrzucił skargę.