II SAB/Lu 48/05
PostanowienieWSA w Lublinie2005-11-25
Skład orzekający: Jerzy Stelmasiak, Krystyna Sidor, Jerzy Drwal
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia, w szczególności nie wniosła zażalenia do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna jedynie po wyczerpaniu środków zaskarżenia, co w przypadku niezałatwienia sprawy w terminie oznacza konieczność wniesienia zażalenia do organu wyższego stopnia. Brak takiego zażalenia skutkuje niedopuszczalnością skargi.Stan faktyczny
Strona skarżąca złożyła skargę na bezczynność Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej, zarzucając mu nieprzekazanie odwołania od decyzji dotyczącej zasiłku celowego. Organ administracji w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie, przedstawiając chronologię działań i wskazując, że odwołanie zostało przekazane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Sąd wezwał skarżącą do wykazania wyczerpania środków zaskarżenia.Rozstrzygnięcie
Odrzucić skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak, Sędziowie Sędzia NSA Krystyna Sidor -sprawozdawca, Asesor WSA Jerzy Drwal, Protokolant Starszy referent Beata Basak, po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi T. W. na bezczynność Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie : nieprzekazania odwołania od decyzji dotyczącej zasiłku celowego p o s t a n a w i a odrzucić skargę
T.W. złożyła w dniu 24 maja 2005 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej , która miała polegać na nieprzekazaniu do organu II instancji wniesionego przez skarżącą w dniu 23 marca 2005 r. odwołania od decyzji tegoż Kierownika z dnia [...]marca 2005r . w sprawie Nr [...].
W uzasadnieniu skargi na bezczynność T. W. wskazała, że w dniu 25 kwietnia 2005 r. wezwała kierownika GOPS do usunięcia naruszenia prawa tj. art. "132 lub 133 kpa".
W odpowiedzi na skargę Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej wnosił o jej oddalenie jako bezzasadnej. Wyjaśnił, iż decyzję z dnia [...]marca 2005 r. w sprawie Nr [...] o odmowie przyznania zasiłku celowego na zakup opału, pralki, lodówki, ubrania zimowego i butów, skarżąca otrzymała w dniu 23 marca 2005 r. W tym samym dniu złożyła skargę, na którą otrzymała odpowiedź 20 kwietnia 2005 r. Kolejne pismo z dnia 18 marca 2005 r. potraktowano jako żądanie wznowienia postępowania w sprawie Nr [...] zakończonej decyzją z dnia [...] marca 2005 r. Po wznowieniu postępowania – postanowieniem z dnia 11 maja 2005 r. – organ I instancji wydał - w dniu [...] maja 2005 r. decyzję o odmowie uchylenia prawomocnej decyzji z dnia [...]marca 2005 r. Skarżąca w dniu 5 czerwca 2005 r. złożyła odwołanie od decyzji z dnia [...] maja 2005 r. , które to odwołanie wraz z aktami sprawy przesłano do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w dniu 10 czerwca 2005 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
W świetle art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracji (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
Wniesienie skargi na bezczynność organu jest dopuszczalne po wyczerpaniu środka zaskarżenia jakim jest zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie (art. 37 § 1 kpa).
Skarżąca nie wykazała mimo wezwania sądu, by takie zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej - składała do organu wyższego stopnia tj. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego .
Powoływanie się na wezwanie organu I instancji do usunięcia naruszenia praw złożone w dniu 24 maja 2005 r. nie jest równoznaczne z wyczerpaniem środków zaskarżenia o jakim mowa w art. 52 § 2 cytowanej ustawy, gdyż tego rodzaju środek przysługuje stronie w sytuacjach, gdy ustawa nie przewidywałaby środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi (art. 52 § , natomiast w sprawie niniejszej taki środek zaskarżenia tj. zażalenie - w świetle art. 37 § 1 kpa skarżącej przysługiwał.
Wobec niewyczerpania zatem przez skarżącą przewidzianych prawem środków odwoławczych – skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło